Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Warszawie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 15 lipca 2025 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie I Wydział Cywilny w następującym składzie:

Przewodniczący:SSO Bożena Chłopecka

Protokolant:stażysta Aleksandra Bobińska

po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2025 r. w Warszawie

na rozprawie sprawy z powództwa B. D.

przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W.

o zapłatę i ustalenie

I.  powództwo oddala w całości,

II.  ustala, że powódka ponosi w całości koszty postępowania, z tym, że ich wyliczenie pozostawia referendarzowi sądowemu.

Sygn. akt I C 3/22

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 30 grudnia 2021 r. skierowanym przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. powódka B. D. wniosła:

1)  na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 4 Ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym w związku z art. 415 k.c., 430 k.c. i art. 441 §1 k.c. oraz art. 471 k.c. o zasądzenie od pozwanego (...)Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na swoją rzecz kwoty 75.001 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 3 stycznia 2022 roku do dnia zapłaty, tytułem odszkodowania w związku z nienależytym wykonywaniem przez pozwanego usługi doradztwa inwestycyjnego przy sprzedaży obligacji emitowanych przez Spółkę pod firmą (...) Spółka Akcyjna w W. oraz w związku z dopuszczeniem się przez pozwanego w stosunku do powódki nieuczciwych praktyk rynkowych przy sprzedaży obligacji emitowanych przez Spółkę pod firmą (...) Spółka Akcyjna w W.

2)  ustalenie odpowiedzialności pozwanej wobec powódki na przyszłość za skutki nienależytego wykonywania przez pozwanego usługi doradztwa inwestycyjnego sprzedaży obligacji emitowanych przez Spółkę pod firmą (...) Spółka Akcyjna oraz za skutki nieuczciwych praktyk rynkowych, które pozwany stosował w stosunku do powódki w związku z nabyciem przez nią obligacji (...) S.A. z siedzibą w W.;

3)  zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych /pozew – k. 3-14/.

W odpowiedzi na pozew z dnia 22 lutego 2022 r. pozwana (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany zaprzeczył wszelkim twierdzeniom powódki oraz wskazał, że powództwo jest całkowicie bezzasadne / odpowiedź na pozew – k. 43-62/

W dalszym toku postępowania strony podtrzymywały swoje stanowiska w sprawie / protokół rozprawy – k. 401-402/.

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

Powódka B. D. jest z wykształcenia (...). Posiada (...), a ponadto zasiada w organach Spółek takich jak: (...), (...), (...). Jest też udziałowcem w firmie (...). W przeszłości razem z byłym mężem prowadziła Spółkę (...) -zajmującą się produkcją preparatów (...). Od 2014 roku powódka zaczęła inwestować środki w instrumenty finansowe. Miała rachunek w (...) Banku, w (...), (...). Obecnie ma również konto maklerskie w (...) Banku. / dowód: zeznania powódki k. 380-381v., pismo (...) S.A. k. 348/.

Pozwana (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. prowadziła działalność maklerską związaną z rynkiem papierów wartościowych i towarów giełdowych / dowód: KRS k. 67-73/.

Powódka w dniu 6 grudnia 2016 roku zawarła z (...) Sp. z o.o. w W. umowę o świadczenie usług maklerskich i prowadzenie rachunku papierów wartościowych przez (...)Sp. z o.o. / dowód: umowa k. 77-84/.

W dniu 6 grudnia 2016 r. również powódka B. D. (wówczas M.) wypełniła i podpisała „Oświadczenie klienta detalicznego składającego zapis na obligacje korporacyjne oraz wypełniła test wiedzy nt. inwestowania. W treści oświadczenia M. D. oświadczyła, że jest świadoma i akceptuje m.in., że: obligacje nie stanowią substytutu depozytu bankowego i nie mogą być traktowane jako alternatywa dla takiej formy lokowania środków; emitent jest jedynym podmiotem zobowiązanym do spełnienia świadczeń z obligacji; inwestowanie w obligacje wiąże się z szeregiem ryzyk, w tym ryzykiem braku spłaty zobowiązań z obligacji; sytuacja finansowa emitenta w przyszłości może rzutować na możliwości spełnienia świadczeń z obligacji, w szczególności świadczenia pieniężnego w postaci wykupu obligacji / dowód: oświadczenie klienta detalicznego k. 85/.

W złożonym teście na temat inwestowania (ankiecie MIFID) B. D. wskazała, że zna dobrze zasady inwestowania w instrumenty finansowe, oraz że inwestowała w instrumenty finansowe powyżej 100.000 zł i dokonała na przestrzeni ostatnich 1-3 lat do 20 transakcji / dowód: ankieta MIFID k. 89-91/.

Opiekunem powódki u pozwanej był M. J.. Powódka znała M. J. z uwagi na wcześniejszą współpracę z (...) Bankiem, którego była klientką.

Powódka W grudniu 2016 roku M. J. skontaktował się telefonicznie z powódką proponując jej zakup obligacji korporacyjnych emitowanych przez (...) S.A. z siedzibą w W. /dowód: zeznania powódki k. 380-381v./.

W dniu 13 grudnia 2016 roku r. drogą mailową B. D. otrzymała propozycję nabycia obligacji serii (...) emitowanych przez (...) S.A. w W.. Wówczas powódka otrzymała również Warunki Emisji Obligacji, Opis czynników Ryzyka, Uchwałę organów Emitenta stanowiących podstawę emisji, Prezentację, Formularz przyjęcia propozycji nabycia. Pracownik pozwanej w treści maila wskazał również, iż celem złożenia zapisu na obligacje należy wypełnić oraz przekazać do Domu Maklerskiego na wskazany adres do wysyłki formularz przyjęcia propozycji nabycia. W mailu skierowanym do powódki przedstawiono spółkę (...) jako „lidera rynkowego pod względem nominału wierzytelności zakupionych na rynku polskim”. Opisano po krótce działalność (...) S.A. oraz zaproszono powódkę do wzięcia udziału w zapisach na obligacje serii (...), przybliżając ich parametry / dowód: e-mail k. 19-20, formularz przyjęcia propozycji nabycia k. 21-21v., zeznania świadka M. J. k. 290-291v., zeznania świadka N. R. k. 297-297v., zeznania P. J. i K. T. w charakterze strony k. 381v.-382/.

Powódka dokonała zapisu na 482 sztuk obligacji korporacyjnych serii (...) wyemitowanych przez (...) o wartości nominalnej (...) zł każda o łącznej wartości (...) zł / dowód: e-mail k. 22/.

Nabycie obligacji (...) serii (...) nie było pierwszą transakcją powódki związaną z obligacjami emitowanymi przez (...). W dniu 7 grudnia powódka dokonała zapisu na 518 obligacji (...) serii (...) / dowód: propozycja nabycia obligacji serii (...) k. 95-105v./.

W lipcu 2017 roku powódka zbyła za pośrednictwem pozwanego 90 sztuk posiadanych obligacji / dowód: dyspozycja przeniesienia instrumentów finansowych k. 23-23v./.

Każdorazowo, wraz z propozycją nabycia obligacji (...) (serii (...), (...)) powódce została przedstawiona kompletna dokumentacja emisyjna, tj. Warunki Emisji Obligacji emitowanych przez (...), Informacje o Emitencie oraz opis czynników ryzyka i uchwałę organów (...) stanowiące podstawę emisji.

Każdorazowo w treści Propozycji Nabycia Obligacji (...) wskazano, że: „Propozycja nabycia nie stanowi porady inwestycyjnej lub podatkowej ani rekomendacji, nie jest również wskazaniem, że nabycie obligacji stanowi właściwą inwestycję biorąc pod uwagę indywidualną sytuację inwestora. Każdy inwestor przed podjęciem decyzji o nabyciu obligacji powinien w szczególności zapoznać się z treścią propozycji nabycia obligacji i jej załącznikami, w szczególności w zakresie sytuacji finansowej emitenta, czynników ryzyka oraz istnienia lub nie ewentualnego zabezpieczenia obligacji. Oferujący nie odpowiada za zobowiązania z obligacji. Jedynym podmiotem odpowiadającym za zobowiązania z obligacji jest emitent”. Powyższe informacje zawarte zostały na pierwszej (po tytułowej) stronie Propozycji nabycia obligacje, opatrzone podtytułem „Ważna informacja”, a ich treść została wyboldowana.

W treści Propozycji Nabycia Obligacji (...) i w Warunkach emisji obligacji (...) stanowiących załącznik do Propozycji Nabycia zostało wskazane, że „Obligacje są emitowane jako papiery wartościowe niezabezpieczone”.

W treści formularzy Przyjęcia Propozycji Nabycia Obligacji (...) powódka oświadczyła, że „ zapoznała się z Propozycją Nabycia i załącznikami do niej, w tym w szczególności z Warunkami Emisji i w pełni akceptuje ich postanowienia” oraz „jest świadoma faktu, że inwestycja w Obligacje wiąże się z ryzykiem”.

Załącznikiem do Propozycji Nabycia Obligacji przekazanym powódce był „Opis czynników ryzyka”, w którym jako jeden z czynników ryzyka wskazane zostało „Ryzyko braku spłaty zobowiązań z tytułu obligacji”, „Brak spłaty zobowiązań z tytułu Obligacji, stanowi zdarzenie, którego wystąpienie i trwanie będzie uprawniać Obligatariuszy do żądania wcześniejszego wykupu Obligacji, a tym samym każdy z Obligatariuszy będzie mógł zażądać wcześniejszego wykupu Obligacji. W takim wypadku, Obligacje będą podlegać wykupowi przed pierwotnie wskazanym terminem wykupu, a Emitent może być narażony na ryzyko utraty płynności. Brak spłaty zobowiązań z tytułu Obligacji może stanowić także podstawę do ogłoszenia upadłości Emitenta. W takim przypadku wierzytelności Obligatariuszy z tytułu Obligacji, mogą zostać zaspokojone w niepełnej wysokości lub wcale.”

Powódka została uprzedzona, że sam fakt przesłania propozycji Nabycia nie jest rekomendacją danego instrumentu czy poradą inwestycyjną oraz że pozwany nie jest odpowiedzialny za efekty i skutki podjętej przez powódkę decyzji inwestycyjnej / dowody: informacja o emitencie i czynniku ryzyka k. 106-116v., formularz przyjęcia propozycji k. 93-105 i k. 151-151v./

Z tytułu zakupionych obligacji powódka początkowo otrzymywała należne odsetki. W kwietniu 2018 roku emitent obligacji zaprzestał wypłacania powódce oprocentowania od wszystkich nabytych przez nią obligacji.

Spółka (...) S.A. w W. w maju 2018 r. złożyła do Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu wniosek o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2019 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Fabrycznej we Wrocławiu w sprawie sygn. akt VIII GRp 4/18 zatwierdził układ przyjęty na zgromadzeniu wierzycieli przeprowadzonym w dniu 22 i 25 stycznia 2019 r. w przyspieszonym postępowaniu układowym (...) S.A. w restrukturyzacji w W., w ramach którego Spółka (...) S.A. zobowiązała się do spłaty I grupy wierzycieli spółki, należności głównej w 25%. W pozostałym zakresie zobowiązania (...) S.A. w stosunku do powódki, a wynikające z nabytych przez nią obligacji tejże spółki zostały umorzone. Umorzeniu uległy również odsetki za okres poprzedzający otwarcie przyspieszonego postępowania układowego, odsetki od dnia otwarcia przyspieszonego postępowania układowego oraz odsetki za opóźnienie i inne należności uboczne, w tym koszty procesu, egzekucyjne oraz koszty odzyskiwania należności. (okoliczności bezsporne, znane sądowi z urzędu)

Pismem z 27 grudnia 2021 r. B. D. wystąpiła do pozwanego (...)S.A. z wezwaniem do zapłaty kwoty 294.000 zł przeznaczonych na zakup obligacji serii (...) wyemitowanych przez (...) S.A. za pośrednictwem (...)S.A. / dowód: wezwanie – k. 24-24v./.

Pismem z dnia 4 lutego 2022 r. pozwany (...)Spółka Akcyjna z siedzibą w W. udzielił pisemnej odpowiedzi na reklamację powódki wskazując, iż po przeanalizowaniu dokumentacji, na podstawie której zostały zrealizowane transakcje nabycia obligacji (...) oraz korespondencji prowadzonej z powódką przez pracowników pozwanego, nie stwierdził niezgodności działania z przepisami prawa czy regulacjami wewnętrznymi, a w treści korespondencji związanej z nabyciem obligacji nie znalazły się informacje wprowadzające w błąd. Pozwany odmówił wypłaty kwoty 294.000 zł / dowód: pismo k. 136-137/.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie przedłożonych do akt dokumentów, których prawdziwości nie zakwestionowała żadna ze stron oraz zeznań przesłuchanych w niniejszej sprawie świadków oraz powódki i przedstawicieli pozwanego Domu Maklerskiego. Sąd nie dał natomiast wiary zeznaniom powódki w zakresie w jakim twierdziła ona, iż w dacie podpisywania formularzy przyjęcia propozycji nabycia obligacji (...) nie posiadała wiedzy na temat inwestowania co zostało wykorzystane przez pracownika pozwanego i skutkowało wprowadzeniem jej w błąd, co do charakteru produktu finansowego jakimi były przedmiotowe obligacje.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Powódka dochodziła w przedmiotowym postępowaniu odszkodowania jako podstawę wskazując art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym, art. 415, 429, 430 i 443 §1 k.c.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy z 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 2070) w razie dokonania nieuczciwej praktyki rynkowej konsument, którego interes został zagrożony lub naruszony, może żądać naprawienia wyrządzonej szkody na zasadach ogólnych, w szczególności żądania unieważnienia umowy z obowiązkiem wzajemnego zwrotu świadczeń oraz zwrotu przez przedsiębiorcę kosztów związanych z nabyciem produktu.

Zgodnie z art. 415 k.c., kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Z kolei jak stanowi art. 430 k.c. kto na własny rachunek powierza wykonanie czynności osobie, która przy wykonywaniu tej czynności podlega jego kierownictwu i ma obowiązek stosować się do jego wskazówek, ten jest odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną z winy tej osoby przy wykonywaniu powierzonej jej czynności. Przytoczony art. 415 k.c. stanowi ogólną podstawę cywilnej odpowiedzialności deliktowej, opartej na zasadzie winy. Zgodnie z treścią art. 361 § 1 k.c. zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. Oznacza to, że pomiędzy działaniem lub zaniechaniem zobowiązanego, a wystąpieniem szkody musi istnieć normalny związek przyczynowo-skutkowy.

Roszczenie naprawienia wyrządzonej szkody na zasadach ogólnych uwarunkowane jest więc wystąpieniem następujących przesłanek: (1) zdarzenia wywołującego szkodę, czyli w tym wypadku - dokonania nieuczciwej praktyki rynkowej, tj. praktyki rynkowej sprzecznej z prawem lub dobrymi obyczajami i w istotny sposób zniekształcającej lub mogącej zniekształcić zachowanie rynkowe przeciętnego konsumenta przed zawarciem umowy dotyczącej produktu, w trakcie jej zawierania lub po jej zawarciu lub polegającej na praktyce rynkowej wprowadzającej w błąd; (2) wystąpienie szkody o charakterze majątkowym; (3) związek przyczynowy pomiędzy zdarzeniem a szkodą.

Rolą Sądu w niniejszym postępowaniu było w pierwszej kolejności ustalenie, czy działania pozwanego Domu Maklerskiego wypełniły znamiona działań o charakterze nieuczciwej praktyki rynkowej, o których mowa w art. 4 i 5 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym.

Wskazać należy, iż zgodnie z art.13 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym ciężar dowodu, że dana praktyka rynkowa nie stanowi nieuczciwej praktyki wprowadzającej w błąd spoczywa na przedsiębiorcy, któremu zarzuca się stosowanie nieuczciwej praktyki rynkowej. Istota zasady odwróconego ciężaru dowodu polega na tym, że powód musi wykazać, iż został wprowadzony w błąd, a dopiero wówczas przedsiębiorca - na którego wtedy przechodzi ciężar dowodowy - musi wykazać, że to działanie nie stanowi nieuczciwej praktyki rynkowej. Innymi słowy to, że dana praktyka rynkowa istniała musi wykazać konsument, a przedsiębiorca musiałby wykazać, że ta wykazana praktyka rynkowa (podejmowane przez niego działania) nie stanowi nieuczciwej praktyki rynkowej (por. art. 13 ustawy z 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym, R. Stefanicki: Ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym. Komentarz, Warszawa 2009, s. 505 - 506).

W ocenie Sądu, zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie dał podstaw do przyjęcia, że w zakresie dotyczącym oferowania nabycia obligacji spółki (...) przez pozwany Dom Maklerski (za pośrednictwem jednego z pracowników) doszło do nieprawidłowości, które miałyby stanowić o prowadzeniu przez pozwanego nieuczciwej praktyki rynkowej i tym samym prowadzić do zasądzenia na rzecz powódki żądanego odszkodowania.

Pozwany na żadnym etapie czy to oferowania obligacji czy przeprowadzania transakcji (...) nie wprowadził powódki w błąd co do cech tego produktu finansowego, w tym w szczególności ryzyka finansowego. Powódce przekazane zostały rzetelne informacje odnośnie produktu będącego przedmiotem oferty, charakteru obligacji oraz ryzyka finansowego związanego z inwestycją. Nie sposób uznać za powódką, że oferta przedstawiona przez pozwanego miała uwypuklać korzyści płynące z inwestowania w obligacje (...) czy jego wyniki finansowe. Przesłana za pośrednictwem poczty elektronicznej oferta zawierała informacje o tym, że pozwany prowadzi zapisy na obligacje (...), przedstawiała historię i profil działalności spółki, informacje o wynikach finansowych, parametry emisji obligacji. Przedstawione przez pozwanego informacje nie zawierały – wbrew twierdzeniom powódki – ocennych, uwypuklających korzyści elementów, mogących wywołać nieprawdziwe przeświadczenie o znikomym ryzyku inwestycji. Ponadto żaden z przesłanych powódce dokumentów nie zawierał stwierdzeń przedstawiających obligacje (...) jako inwestycję absolutnie bezpieczną czy zabezpieczoną jakikolwiek systemem gwarancji (np. przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny). Wręcz przeciwnie, już w samej propozycji nabycia obligacji padła informacja o braku zabezpieczenia obligacji, a załącznik przesyłany (każdorazowo) powódce zawierał opis czynników ryzyka. Powódka była więc informowana (poprzez przesyłane jej dokumenty) o ryzyku związanym z inwestowaniem w tego rodzaju produkt finansowy. Na żadnym etapie nie została również poinformowana, że proponowany jej produkt jest podobny do bezpiecznych lokat bankowych.

Zaznajomienie z przedstawionymi dokumentami pozwalało na kompleksowe zapoznanie się z charakterem inwestycji. Fakt, iż jak twierdziła powódka – działała w zaufaniu do ustanowionego od lat opiekuna będącego pracownikiem pozwanego, nie może rzutować i niejako eliminować negatywnych skutków związanych z niezaznajomieniem się z treścią wszystkich przedłożonych dokumentów i niejako podpisaniem ich „w ciemno”. Z zeznań powódki jak i przesłuchanego świadka wynika, iż w czasie przyjmowania Propozycji Nabycia Obligacji (...) powódka nie miała żadnych zastrzeżeń ani pytań odnośnie procesu nabywania obligacji ani ryzyk z tym związanych.

Nie można tracić z pola widzenia okoliczności, że powódka w dacie nabywania obligacji spółki (...) (w 2016 roku) miała już szerokie doświadczenie w zakresie inwestowania, również w obligacje korporacyjne. Ze zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności dokumentacji udostępnionej przez (...) S.A. wynika, że co najmniej od 2015 r. zawierała pierwsze umowy w tym zakresie i konsekwentnie, regularnie inwestowała swoje środki w różne produkty finansowe, zaczynając od spółek deweloperskich. Powódka każdorazowo była informowana o charakterystyce inwestowania w tego rodzaju instrumenty finansowe, kilkukrotnie podpisywała oświadczenia klienta detalicznego składającego zapis na obligacje korporacyjne (nie tylko w pozwanym Domu Maklerskim) oraz wypełniała testy odpowiedzialności (co najmniej jeden przed podjęciem decyzji o przyjęciu propozycji nabycia obligacji (...) po raz pierwszy za pośrednictwem pozwanego). Już w 2016 r. powódka, podpisując oświadczenie klienta detalicznego oświadczyła, że jest świadoma i akceptuje m.in., że: obligacje nie stanowią substytutu depozytu bankowego i nie mogą być traktowane jako alternatywa dla takiej formy lokowania środków; emitent jest jedynym podmiotem zobowiązanym do spełnienia świadczeń z obligacji; inwestowanie w obligacje wiąże się z szeregiem ryzyk, w tym ryzykiem braku spłaty zobowiązań z obligacji; sytuacja finansowa emitenta w przyszłości może rzutować na możliwości spełnienia świadczeń z obligacji, w szczególności świadczenia pieniężnego w postaci wykupu obligacji.

Z wypełnianych przez powódkę testów wiedzy nt. inwestowania wynika, że już w 2016 r. znała dobrze zasady inwestowania w instrumenty finansowe, miała doświadczenie (1-5lat) w inwestowaniu w fundusze/obligacje oraz że w tym okresie zainwestowane przez nią środki przekraczały 100.000 zł (k. 89-91). Z tego też względu nie sposób uznać powódki za niedoświadczonego inwestora, który w zaufaniu do osoby trzeciej nabywa obligacje za łączną kwotę (...) zł nie znając podstaw inwestowania i charakteru produktu finansowego jakim są obligacje korporacyjne.

Nie sposób również uznać, że decyzja o przyjęciu propozycji nabycia obligacji (...) była spowodowana jedynie naciskiem ze strony pracownika pozwanego – M. J., ani krótkim terminem na podjęcie decyzji, bowiem o zainwestowaniu kolejnych środków pieniężnych w inne serie obligacji (...) powódka zdecydowała się kilka dni po nabyciu pierwszych. Trudno przyznać w takim wypadku, że decyzje o zainwestowaniu łącznie prawie (...) zł miałyby zostać podjęte jedynie w wyniku nacisków, zapewnień i zaufania osoby trzeciej. Powódka miała wystarczająco dużo czasu, aby przekonać się, czy inwestycja w obligacje tego podmiotu była słuszna i przynosi spodziewane korzyści. Podkreślić należy, że dom maklerski nie może ponosić odpowiedzialności za ryzyko podejmowane przez inwestora za każdym razem, gdy ten dokonuje inwestycji w instrument finansowy. Ryzyko inwestycji jest wpisane w każdą inwestycję w papiery wartościowe i to inwestor (w oparciu o dostarczoną mu przez dom maklerski dokumentację) winien rozważyć ewentualne negatywne konsekwencje podejmowanego ryzyka. W niniejszej sprawie, powódka, która jak sama przyznała w instrumenty finansowe od lat inwestuje znaczne kwoty, w sytuacji niekorzystnego zakończenia jednej z inwestycji nie może niejako przerzucać odpowiedzialności za jej wynik na dom maklerski. Gdyby przyjąć takie stanowisko, rola domu maklerskiego sprowadzałaby się do roli gwaranta powodzenia każdej inwestycji (ponoszącego odpowiedzialność na zasadzie ryzyka), co niewątpliwie nie może mieć miejsca.

Na marginesie jedynie skazać należy – odnosząc się do podejmowanych przez pozwanego działań – w okresie przyjmowania przez pozwanego zapisów na obligacje (...), pozwany nie miał obowiązku szczegółowego badania doświadczenia, wiedzy i akceptowanego poziomu ryzyka powódki, gdyż obowiązek ten uregulowany w art. 83h ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi został wprowadzony w 2018 r., a mimo to przeprowadził z powódką badanie (test) już w 2016 r., z którego wynikało jasno, iż powódka jest doświadczonym inwestorem, któremu zaproponowanie inwestycji w obligacje korporacyjne nie będzie – ze względu na stan jej wiedzy i doświadczenia - nieodpowiednie.

W ocenie Sądu, bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy mają przywołane przez stronę powodową decyzje Prezesa UOKiK wydane w sprawie stosowania przez (...) Bank S.A. (...) Bank S.A. nieuczciwych praktyk rynkowych przy oferowaniu nabycia obligacji emitenta (...) S.A. Sądowi znane są ww. decyzje oraz fakt istnienia nieprawidłowości czy nadużyć i stosowania nieuczciwych praktyk rynkowych, mających znamiona misselingu, przez inne podmioty działające na rynku, jednak biorąc pod uwagę zgromadzony materiał dowodowy w niniejszej sprawie takich działań po stronie pozwanego (...)S.A. Sąd się nie dopatrzył.

Wobec powyższego, w związku z niespełnieniem przesłanki odpowiedzialności odszkodowawczej wywodzonej z art. 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym, w związku z art. 415 k.c., tj. niewystąpienia zdarzenia wywołującego szkodę (istnienia nieuczciwej praktyki rynkowej), powództwo podlegało oddaleniu w całości.

W pkt II sentencji wyroku Sąd ustalił, że powódka ponosi koszty procesu na podstawie art. 98 k.p.c., przy czym Sąd pozostawił szczegółowe ich wyliczenie referendarzowi sądowemu na podstawie art. 108 § 1 k.p.c.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji.