Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Warszawie

Formularz UK 1

Sygnatura akt

XII K 213/23

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

M. S.

W dniu 7 kwietnia 2023 r. przy ul. (...) w W. rozpylił gaz pieprzowy w twarz O. K., a następnie zadał mu ciosy nożem w okolice dołu tułowia, podbrzusza i pośladków oraz kopał go nogą po całym ciele, czym spowodował u pokrzywdzonego naruszenie czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni w postaci rany kłutej prawego pośladka o długości ok. 4 cm oraz rany kłutej okolicy biodrowej lewej o długości ok. 6 cm.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

M. S. i O. K. byli znajomymi, wspólnie wynajmowali mieszkanie. Dochodziło między nimi do nieporozumień, albowiem M. S. nie podobał się (...).

W dniu 7 kwietnia 2023 r. do M. S. zadzwoniła J. P. i powiedziała mu, że O. K. wrzucił bez jej zgody do Internetu jej zdjęcie w dwuznacznej pozycji, z którego to powodu miała nieprzyjemności ze strony matki i znajomych. M. S. zdenerwował się tą informacją i postanowił rozmówić się z O. K..

M. S. zadzwonił do O. K. i umówili się na spotkanie przy ul. (...) w W.. O. K. towarzyszył W. Z..

wyjaśnienia M. S.

54-55, 78-80, 231-232, 384v-385v, 458v-460, 529-530, 640-641, 709-710

zeznania O. K.

38-41, 91-92

zeznania W. Z.

603-605

zeznania J. P.

708

Po przybyciu na ul. (...) był zdenerwowany i już z daleka krzyczał na O. K.. W. Z. starał się go bez powodzenia uspokoić. M. S. rozpylił O. K. w twarz gaz pieprzowy, kopnął go, a następnie wyjął nóż i zaczął nim wymachiwać w kierunku O. K.. O. K. zaczął uciekać, ale M. S. go dogonił, zadał mu dwa ciosy nożem w dolne części ciała, powodując obrażenia w postaci rany kłutej w obrębie prawego pośladka o długości ok. 4 cm oraz rany kłutej w okolicy biodrowej lewej o długości ok. 6 cm, a następnie zaczął go kopać po całym ciele. O. K. jedynie zasłaniał się przed ciosami. Po krótkim czasie M. S. zaprzestał ataku, schował nóż i oddalił się z ul. (...) w kierunku ul. (...).

wyjaśnienia M. S.

54-55, 78-80, 231-232, 384v-385v, 458v-460, 529-530, 640-641, 709-710

zeznania O. K.

38-41, 91-92

zeznania W. J.

188-190, 385v-386

zeznania W. Z.

603-605

protokół oględzin chodnika

3-5, 254-259

protokół zatrzymania osoby

9

protokół przeszukania osoby

12-14

protokół oględzin osoby

15-24, 64-74

protokół oględzin nagrania

30-35, 251-253

nagranie

47-48

dokumentacja medyczna

121-144, 193

opinia sądowo-lekarska

235-237, 692-696

protokół oględzin rzeczy

248-250

Odniesione przez O. K. obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządu ciała i rozstrojem zdrowia na okres nie przekraczający 7 dni.

Nie było ryzyka, aby na skutek zdarzenia O. K. doznał ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.

protokół oględzin osoby

64-74

dokumentacja medyczna

121-144, 193

opinia sądowo-lekarska

235-237, 692-696

U M. S. nie stwierdzono choroby psychicznej i upośledzenia umysłowego. W czasie czynu miał w pełni zachowaną zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem.

M. S. jest osobą uzależnioną od środków psychoaktywnych i alkoholu, utrzymuje abstynencję.

opinia sądowo-psychiatryczna

158-166

kwestionariusz wywiadu środowiskowego

361

M. S. był do tej pory 7-krotnie karany - 4-krotnie za przestępstwa przeciwko mieniu, 2-krotnie za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu komunikacji oraz raz za przestępstwo z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

Od dnia 22 września 2016 r. do dnia 22 września 2017 r. odbywał karę pozbawienia wolności za czyn z art. 178a § 1 k.k. Od dnia 14 marca 2024 r. wykonuje karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.

karta karna

582-586

informacja o pobytach i orzeczeniach

679

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

M. S.

jw.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

M. S. usiłował spowodować u O. K. ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu.

wyjaśnienia M. S.

54-55, 78-80, 231-232, 383v-385v, 458v-460, 529-530, 640-641, 709-710

zeznania O. K.

38-41, 91-92

zeznania W. Z.

603-605

M. S. działał bez powodu.

wyjaśnienia M. S.

54-55, 78-80, 231-232, 383v-385v, 458v-460, 529-530, 640-641, 709-710

zeznania O. K.

38-41, 91-92

zeznania W. Z.

603-605

zeznania J. P.

708

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

wyjaśnienia M. S.

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom M. S. co do przebiegu zdarzenia oraz przyczyn, dla których zaatakował O. K., albowiem jego wyjaśnienia w tym zakresie są logiczne i spójne, znajdują potwierdzenie w zeznaniach W. Z. i J. P., nie zaprzeczają im także zeznania pokrzywdzonego.

zeznania O. K.

Zeznania pokrzywdzonego miały ograniczoną wartość dowodową, albowiem pokrzywdzony nie pamiętał przebiegu zdarzenia z uwagi na upojenie alkoholowe (k. 40, 91v). W swoich zeznaniach pokrzywdzony wskazał jednak, iż zna osobę, która popełniła przestępstwo na jego szkodę, wie z jakiego powodu to zrobiła i przyznał, że pretensje oskarżonego były uzasadnione, zaś oskarżony nie chciał mu zrobić krzywdy (k. 91v).

Zeznania pokrzywdzonego w tym zakresie są logiczne, spójne i zbieżne z pozostałym materiałem dowodowym, w szczególności z wyjaśnieniami oskarżonego oraz zeznaniami W. Z. i J. P.. Mogły stanowić zatem podstawę do poczynienia ustaleń faktycznych w zakresie motywacji oskarżonego oraz tego, jakiego przestępstwa popełnienie obejmował swoim zamiarem.

zeznania W. J.

Świadek ten nie był bezpośrednim świadkiem zdarzenia, pojawił się na miejscu bezpośrednio po popełnieniu przestępstwa. Jego zeznania są logiczne i spójne, korespondują także z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie.

zeznania W. Z.

Sąd dał w całości wiarę zeznaniom bezpośredniego świadka zdarzenia, albowiem zeznania te były logiczne i spójne, korespondowały także z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie. Opisany przez świadka przebieg zdarzenia koresponduje z nagraniami monitoringu, zaś jego zeznania na okoliczność przyczyn zdarzenia są zbieżne z wyjaśnieniami oskarżonego, zeznaniami pokrzywdzonego oraz J. P..

zeznania J. P.

Sąd uznał zeznania tego świadka za wiarygodne w całości, albowiem są logiczne i spójne, korespondują z wyjaśnieniami oskarżonego i zeznaniami W. Z., nie zaprzeczają im także zeznania pokrzywdzonego. Zeznania tego świadka mogły zatem stanowić podstawę do poczynienia ustaleń faktycznych w zakresie motywacji oskarżonego.

opinie sądowo-lekarskie, opinia sądowo-psychiatryczna

Opinie są rzetelne, jasne, spójne i logiczne. Biegli wyczerpująco opisali przebieg wykonywanych przez siebie czynności, zastosowaną metodologię oraz wskazali sposób, w jaki doszedł do wniosków końcowych, wyrażonych w opiniach. Pozwala to Sądowi na prześledzenie sposobu rozumowania biegłych i ocenę, że sposób rozumowania i wyciągnięte wnioski odpowiadają zasadom wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. Wymienione opinie należy zatem uznać za wiarygodne.

protokoły, nagrania, dokumentacja medyczna, kwestionariusz wywiadu środowiskowego, karta karna, informacja o pobytach i orzeczeniach

Dokumenty urzędowe sporządzone przez upoważnione do tego organy w prawem przepisanej formie. Ich treść nie była kwestionowana przez strony, brak jest także innych okoliczności, które mogłyby podważać ich wiarygodność.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1

protokół przeszukania lokalu mieszkalnego (k. 25-26)

Dowód nie miał znaczenia dla poczynienia ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawy oraz ich oceny prawnej.

kwestionariusz wywiadu środowiskowego (k. 271-272)

Dowód nieprzydatny dla ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie z uwagi na fakt, iż prokurator zlecając przeprowadzenie wywiadu wskazał nieprawidłowy adres zamieszkania oskarżonego.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☒

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

I

M. S.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Odpowiedzialności karnej z art. 157 § 2 k.k. podlega, kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni. Zachowanie oskarżonego spowodowało naruszenie czynności narządu ciała u pokrzywdzonego oraz rozstrój jego zdrowia poprzez wystąpienie ran kłutych prawego pośladka oraz okolicy biodrowej lewej. Z opinii sądowo-lekarskiej (k. 236, 696) jednoznacznie wynika, że naruszenie czynności i rozstrój zdrowia trwały krócej niż 7 dni. Stwierdzić zatem należy, iż zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona czynu z art. 157 § 2 k.k.

Oskarżonemu zarzucono dodatkowo usiłowanie popełnienia czynu z art. 156 § 1 pkt 2 k.k., tj. spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu. W ocenie Sądu Okręgowego brak jest jednak podstaw do przypisania oskarżonemu usiłowania popełnienia tego czynu. Z treści art. 13 § 1 k.k. jednoznacznie wynika, iż dla zaistnienia usiłowania niezbędne jest działanie w zamiarze popełnienia przestępstwa, co oznacza, że nie może być mowy o winie nieumyślnej przy usiłowaniu. Umyślność, stosownie do treści art. 9 § 1 k.k., oznacza, że chce popełnienia przestępstwa albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi.

W ocenie Sądu Okręgowego zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania, że oskarżony miał zamiar wyrządzenia pokrzywdzonemu ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach konsekwentnie zaprzeczał istnieniu takiego zamiaru (k. 231v, 384v, 459, 459v, 640), wyjaśnił jedynie, że chciał mu dać nauczkę i go postraszyć (k. 384v), nie miał zamiaru zadawać "bolesnych ciosów" (k. 385). Oczywistym jest, że taka treść depozycji oskarżonego może stanowić jedynie przyjętą na potrzeby postępowania linię obrony, niemniej analizując całokształt zebranego materiału dowodowego wskazać należy, iż co najmniej nie stoi on w sprzeczności z depozycjami oskarżonego (zaś pewne dowody wręcz ją potwierdzają), jednocześnie brak jest dowodów na inny zamiar oskarżonego, niż wynikający z jego wyjaśnień.

Z wyjaśnieniami oskarżonego korespondują bowiem zeznania W. Z., który wyraził opinię, że oskarżony chciał pokrzywdzonego jedynie "postraszyć" , ale "na pewno nie chciał go skrzywdzić". Użycie noża przez oskarżonego świadek opisał następująco: "tam nie było ze strony M. żadnych pchnięć nożem, tylko takie machnięcia mające na celu pogrożenie" (k. 603). Wyjaśnienia oskarżonego znajdują potwierdzenie także w zeznaniach pokrzywdzonego, który zeznał, że wie, że oskarżony "nie chciał mi zrobić krzywdy i nie obawiam się zagrożenia z jej strony" (k. 91v). Z ujawnionego na nagraniach monitoringu (k. 30-35) zachowania oskarżonego nie wynika, aby zadawał on precyzyjne ciosy nożem, aby wywołać określone obrażenia u pokrzywdzonego. Oskarżony raczej dość chaotycznie wymachuje nożem, dodatkowo ostrze nie jest kierowane we wrażliwe okolice ciała. Rodzaj obrażeń odniesionych przez pokrzywdzonego oraz ich umiejscowienie (k. 64-74) również nie wskazują na zamiar spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Rany umiejscowione są w takich okolicach ciała, w których nie istotnych narządów, których uszkodzenie stwarzałoby realne zagrożenia dla życia lub zdrowia pokrzywdzonego. Również biegły z zakresu medycyny sądowej jednoznacznie wskazał, iż "brak jest jednoznacznych podstaw do rozpatrywania narażenia na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia skutku w postaci ciężkiego uszczerbku na zdrowiu" (k. 696).

Reasumując, w świetle przytoczonego materiału dowodowego nie sposób podważyć wyjaśnień oskarżonego, że nie miał zamiaru spowodowania u pokrzywdzonego ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Brak jest jakichkolwiek dowodów stwierdzających u oskarżonego istnienie takiego zamiaru. Z tej przyczyny Sąd Okręgowy wyeliminował z opisu czynu i kwalifikacji prawnej usiłowanie spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.

Sąd Okręgowy nie znalazł również podstaw do podtrzymania prokuratorskiej kwalifikacji zachowania oskarżonego jako występku o charakterze chuligańskim. Zgodnie z art. 115 § 21 k.k. występkiem o charakterze chuligańskim jest występek polegający na umyślnym zamachu na zdrowie, na wolność, na cześć lub nietykalność cielesną, na bezpieczeństwo powszechne, na działalność instytucji państwowych lub samorządu terytorialnego, na porządek publiczny, albo na umyślnym niszczeniu, uszkodzeniu lub czynieniu niezdatną do użytku cudzej rzeczy, jeżeli sprawca działa publicznie i bez powodu albo z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego. Jakkolwiek nie ulega wątpliwości, iż czyn oskarżonego stanowi umyślny zamach na zdrowie, a oskarżony działał publicznie i okazał rażące lekceważenie porządku prawnego, to brak jest podstaw do uznania, aby działał on "bez powodu", czy chociażby z oczywiście błahego powodu.

W wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym (k. 54-55, 78-80) oskarżony nie wskazał konkretnego powodu swojego zachowania, opisując swoje ogólne niezadowolenie z zachowania pokrzywdzonego, natomiast w postępowaniu sądowym konsekwentnie wyjaśniał, iż przyczyną jego agresywnego zachowania wobec pokrzywdzonego był fakt, iż pokrzywdzony opublikował w Internecie zdjęcie wspólnej znajomej w dwuznacznej pozycji, bez jej zgody (k. 384v, 460). Te wyjaśnienia znajdują potwierdzenie w zeznaniach W. Z. (k. 603) i J. P. (k. 708). Nie zaprzeczają im także zeznania pokrzywdzonego, który wprost wskazał, że oskarżony "miał pewne uzasadnienie i pretensje wobec mnie" (k. 91v).

Zdenerwowanie z powodu sposobu, w jaki pokrzywdzony potraktował świadka J. P., publikując bez jej zgody jej zdjęcie w Internecie nie może w ocenie Sądu Okręgowego zostać uznane za "brak powodu", ani za "oczywiście błahy powód" w rozumieniu art. 115 § 21 k.k., tym bardziej w świetle zeznań pokrzywdzonego, który wprost wskazuje, iż oskarżony miał powód do takiego a nie innego zachowania wobec pokrzywdzonego. Nie można zatem uznać, iż oskarżony działał bez powodu, ani z oczywiście błahego powodu, przez co Sąd nie uznał jego zachowania za występek o charakterze chuligańskim.

Sąd dokonał również korekty opisu zarzucanego oskarżonemu czynu, opisując odniesionego przez pokrzywdzonego obrażenia zgodnie z treścią opinii sądowo-lekarskiej dopuszczonej w postępowaniu sądowym (k. 695).

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

M. S.

I

I

Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się dyrektywami jej wymiaru określonymi w art. 53 § 1 i 2 k.k., które nakazują baczyć nie tylko na to, aby kara nie przekraczała stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, ale także by uwzględniała motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw czynu, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób jego życia przed popełnieniem przestępstwa.

Czyn z art. 157 § 2 k.k. zagrożony jest grzywną, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Wina oskarżonego nie budzi wątpliwości Sądu. Oskarżony w chwili dokonania czynu był osobą dorosłą i w pełni poczytalną. W ocenie Sądu nie działał on w sytuacji motywacyjnej odmiennej od normalnej i można było wymagać od niego zachowania zgodnego z prawem. Oskarżony działał w zamiarze bezpośrednim spowodowania lekkiego uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonego, tzn. chciał popełnienia przestępstwa, o czym świadczy użycie przez niego noża.

Wątpliwości Sądu nie budzi także wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego. Przemawia za tym rodzaj i charakter naruszonego dobra (ochrona zdrowia i życia), sposób i okoliczności popełnienia czynu (zaatakowanie nieagresywnego pokrzywdzonego w miejscu publicznym, rozpylenie mu w twarz gazu pieprzowego, użycia noża, kopanie pokrzywdzonego po całym ciele) oraz postać zamiaru (zamiar bezpośredni). Na obniżenie stopnia społecznej szkodliwości wpływa motywacja sprawcy (zdenerwowanie z powodu wcześniejszego zachowania pokrzywdzonego) oraz w pewnym rozmiar wyrządzonej szkody (spowodowanie lekkiego uszczerbku na zdrowiu).

Na niekorzyść oskarżonego przemawia jego dotychczasowa wielokrotna karalność.

Na korzyść oskarżonego przemawia jego krytyczny stosunek do popełnionego przestępstwa.

W świetle powyższych okoliczności Sąd uznał za uzasadnione wymierzenie oskarżonemu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności. Tak ukształtowana kara odpowiada w ocenie Sądu stopniowi winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości jego czynu. Bierze pod uwagę całokształt zachowania oskarżonego w czasie zdarzenia i wyrządzoną pokrzywdzonemu szkodę, jak również dotychczasową karalność oskarżonego.

W ocenie Sądu taka kara będzie właściwa dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów kary, dostatecznie wskazując mu na naganność jego zachowania oraz zniechęcając go do popełniania podobnych przestępstw w przyszłości. Tak ukształtowania kara spełni zatem swoje cele zarówno w zakresie prewencji indywidualnej, jak również w zakresie prewencji ogólnej, wskazując społeczeństwu, że stosowanie przemocy wobec innych osób nie pozostanie bez konsekwencji.

M. S.

III

I

Na podstawie art. 44 § 2 k.k. Sąd orzekł przepadek dowodu rzeczowego w postaci ręcznego miotacza pieprzu, albowiem służył on do popełnienia przestępstwa z art. 157 § 2 k.k.

5.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

M. S.

II

I

Zgodnie z dyspozycją art. 63 § 1 k.k. Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w przedmiotowej sprawie od dnia 7 kwietnia 2023 r. godz. 13:00 do dnia 6 lipca 2023 r. godz. 16:55.

6.  inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV

Na podstawie art. 624 § 1 k.k. Sąd zwolnił oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych w całości i przejął je na rachunek Skarbu Państwa uznając, że z uwagi na sytuację majątkową oskarżonego, jak również ograniczone możliwości zarobkowe wynikające z faktu odbywania kary pozbawienia wolności, uiszczenie tych kosztów przez oskarżonego byłoby dla niego zbyt uciążliwe.

7.  Podpis