Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Warszawie

Formularz UWŁ

sygnatura akt

skazany

XII 1 K 292/25

M. M.

Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, można wypełnić części 3-8 formularza

1.USTALENIE FAKTÓW

0.1. Wyroki wydane wobec skazanego

Lp.

Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny

Data wyroku albo wyroku łącznego

Sygnatura akt sprawy

1.

Sąd Rejonowy
dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie

22.09.1998r.

III K 500/98

(k. 73-82)

2.

Sąd Rejonowy
dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie

19.09.2003r.

III K 797/02

(k. 83)

3.

Sąd Rejonowy
dla m. st. Warszawy w Warszawie

20.09.2005r.

VIII K 562/97

(k. 84-85)

4.

Sąd Rejonowy
dla Warszawy-Woli w Warszawie

27.01.2010r.

IV K 1251/08

(k. 86)

5.

Sąd Rejonowy
dla Warszawy-Woli w Warszawie

30.03.2010r.

IV K 138/10

(k. 86)

6.

Sąd Rejonowy
dla Warszawy-Woli w Warszawie

29.08.2011r.

IV K 813/09

(k. 88-89)

7.

Sąd Okręgowy w Warszawie

26.04.2012r.

VIII K 327/10

(k. 90-94)

8.

Sąd Rejonowy w Hrubieszowie

26.03.2013r.

II K 305/13

(k. 95-96)

9.

Sąd Rejonowy
dla Warszawy-Woli w Warszawie

08.09.2022r.

IV K 1481/21

(k. 111)

10.

Sąd Rejonowy
dla Warszawy Pragi-Północ
w Warszawie

3.10.2022r.

III K 940/21

(k. 121)

11.

Sąd Rejonowy
dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie

14.02.2023r.

V K 61/22

(k. 40-42, 43)

12.

Sąd Okręgowy w Warszawie

6.11.2023r.

XII K 76/23

(k. 38-39)

A.

Sąd Rejonowy w Hrubieszowie
( wyrok łączny)

7.01.2014r.

II K 1073/13

(k. 97-100)

B.

Sąd Rejonowy
dla Warszawy-Woli w Warszawie
( wyrok łączny)

15.02.2016r.

IV K 401/15

(k. 71-72)

C.

Sąd Rejonowy
dla Warszawy Pragi-Północ
w Warszawie

18.12.2023r.

III K 1241/22

(k. 68-69)

0.1.1.2. Inne fakty

1.2.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.

dotychczasowa karalność skazanego

odpisy wyroków w sprawach wskazanych w punkcie 1.1. oraz informacja o karalności

wskazano powyżej

oraz 12-18, 54-60, 114-120

2.

okresy odbywania kar

wydruki sys­temu (...) / informacja (...)

31-36

3.

zachowanie skazanego w czasie odbywania kar

opinia o skazanym

63-66

1.2.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

---

---

---

---

1.Ocena Dowodów

0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.2.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.

odpisy wyroków

dokumenty sporządzone przez uprawnione organy we właściwej formie

2.

informacja (...)

miarodajna informacja o okresach pozbawienia wolności skaza­nego i o tym, kiedy które kary były wykonywane

3.

opinia o skazanym

sporządzona przez organ uprawniony; przedstawia tak pozytyw­ne, jak i negatywne zachowania skazanego w jednostce peniten­cjarnej ( szerzej o opinii w sekcji dotyczącej wymiaru kary)

0.1.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

0.2.(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

---

---

---

1.PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ

Lp.

Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy

Kary lub środki karne podlegające łączeniu

[ 9.]

[ 9.]

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie
8.09.2022r.

IV K 1481/22

kara 6 miesięcy pozbawienia wolności

[ 10.]

[ 10.]

Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie
3.10.2022r.

III K 940/21

kara 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności

[ 11.a)-d)]

[ 11.a)-d)]

Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
14.02.2023r.

V K 61/22

kary jednostkowe:

a)  10 miesięcy pozbawienia wolności,

b)  1 rok i 6 miesiące pozbawienia wolności,

c)  1 rok i 4 miesiące pozbawienia wolności,

d)  1 rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności

[ 12.]

[ 12.]

Sąd Okręgowy w Warszawie
6.11.2023r.

XII K 76/23

kara 12 lat pozbawienia wolności

Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej

Skazany M. M. wystąpił o wydanie wyroku łącznego (k. 1) wnosząc o połącze­nie kary wymierzonych wyrokami:



Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie w sprawie V K 61/22 [ 11.]



i Sądu Okręgowego w Warszawie w sprawie XII K 76/23 [ 12.].

Na wstępie, celem uporządkowania należało wskazać, iż wobec skazanego w przeszłości wy­dawane już były wyroki łączne:



przez Sąd Rejonowy w Hrubieszowie w sprawie II K 1073/13 [ A.],



przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie w sprawie IV K 401/15 [ B.]



i przez Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie w sprawie III K 1241 /22 [ C.].

Zgodnie z art. 575 § 1 kpk: jeżeli po wydaniu wyroku łącznego zachodzi potrzeba wydania nowego wyroku łącznego, z chwilą jego uprawomocnienia się poprzedni wyrok łączny traci moc. Potrzeba wydania nowego wyroku łącznego zachodzi zazwyczaj na skutek późniejszego skazania za przes­tępstwo pozostające w zbiegu realnym z przestępstwami, za które uprzednio wymierzono kary wyro­kami jednostkowymi i które zostały objęte wcześniej wydanym wyrokiem łącznym.

Taka właśnie sytuacja dotyczy skazanego M. M., którego sytuacja dotychczas była uregulowana wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie w spra­wie III K 1241/22 [ C.]. Połączono nim kary wymierzone za przestępstwa pozostające w zbiegu real­nym:



czyn z art. 286 § 1 kk popełniony dnia 30 września 2020r. [ 9.]



i czyn z art. 288 § 1 kk w zb. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk popełniony dnia 29 stycznia 2021r. [ 10.].

Czynów tych skazany dopuścił się przed dniem 8 września 2022r., czyli przed wydaniem przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie wyroku w sprawie IV K 1481/21 [ 9.]. Data ta wyznacza granicę realnego zbiegu przestępstw.

Po dniu 8 września 2022r. wobec skazanego wydane zostały wyroki:



przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie w sprawie V K 61/22 [ 11.]



i przez Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie XII K 76/23 [ 12.]

skazujące za czyny popełnione przed tą datą, a zatem kwalifikujące się do zaliczenia do tego samego ciągu przestępstw.

Tym samym zaistniały przesłanki do wydania kolejnego wyroku łącznego oraz stwierdzenia ( punkt 1. uzasadnianego wyroku), że z chwilą jego uprawomocnienia utraci moc wyrok łącz­ny Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 18 grudnia 2022r. (sygn. akt III K 1421/22) [ C.].

Ubocznie należało wskazać, że wyrok ten (k. 68-69) obarczony był bezwzględną wadą odwo­ławczą (art. 439 § 1 pkt 4) kpk), bowiem sąd rejonowy wyrokował w sytuacji, w której jeden z wyroków jednostkowych został wydany przez sąd okręgowy – doszło zatem do naruszenia art. 569 § 2 kpk. Nie było jednak konieczne wzruszanie tego wyroku w trybie kasacji, po­nieważ utraci on moc.

Nie jest obecnie konieczne odnoszenie się do wcześniej wydanych wyroków łącznych ([ A.] i [ B.]), ponieważ skazany kolejnych przestępstw dopuścił się już po ich wydaniu.

Na przestrzeni ostatnich lat dochodziło do zmian przepisów dotyczących zasad wymierzania kary łącznej w wyroku łącznym. Z dniem 1 lipca 2015r. odstąpiono od konstrukcji zbiegu przestępstw zastępując ją konstrukcją zbiegu kar podlegających wykonaniu. Z dniem 24 czerwca 2020r. nastąpiła kolejna zmiana przepisów dotyczących zasad wymierzania kary łącznej. Zasadniczo nastąpił powrót do obowiązującej przed dniem 1 lipca 2015r. konstrukcji zbiegu przestępstw.

Ustawodawca dokonując nowelizacji wprowadził przepis intertemporalny. Zawiera go art. 81 Ustawy z dnia 19 czerwca 2020r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...) oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...) (Dz. U. z 2020r., poz. 1086). Ustęp 1. stanowi, że przepisy rozdziału IX kodeksu karnego (czyli art. 85 i n.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020r. stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Z kolei z ustępu 2. wynika, że przepisy znowelizo­wane stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych po dniu wejścia w życie ustawy.

Przestępstw analizowanych w kontekście potrzeby wydania nowego wyroku łącznego (czyny przy­pisane wyrokami z pozycji [ 9.], [ 10.], [ 11.] i [ 12.]) M. M. dopuścił się po dniu 23 czerw­ca 2020r. – siłą rzeczy wszystkie wyroki zostały wydane i uprawomocniły się po tej dacie. Dlatego zastosowanie znalazły przepisy kodeksu karnego na powrót przewidujące konstrukcję zbiegu przes­tępstw, z tym, że – z mocy art. 4 § 1 kk – w redakcji sprzed dnia 1 października 2023r. Z tym dniem znowelizowano art. 86 § 1 kk podnosząc górną granicę kary łącznej pozbawienia wolności do 30 lat oraz – co istotniejsze w przypadku skazanego – zmieniono również art. 85a kk odmiennie kształtując dyrektywy wymiaru kary łącznej. Tymczasem M. M. przestępstw, za które łączono kary dopuścił się w przedziale czasowym pomiędzy dniem 30 września 2020r. i dniem 18 czerwca 2022r.

Stosownie do art. 85 § 1 kk jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przes­tępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się prze­tępstwa.

Art. 86 § 1 kk (redakcja przed dniem 1 października 2023r.) stanowił, że sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat poz­bawienia wolności. Jeżeli najwyższą z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa jest kara 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności, dolną gra­nicę kary łącznej przyjmuje się w tej wysokości.

Granicę zbiegu realnego analizowanych przestępstw wyznaczył dzień 8 września 2022r. [ 9.]. Zbieg stanowiły czyny, za które M. M. został skazany wyrokami:



[ 9.] Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie
z dnia 8 września 2022r. (sygn. akt IV K 1481/22);



[ 10.] Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie
z dnia 3 października 2022r. (sygn. akt III K 940/21);



[ 11.] Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie
z dnia 14 lutego 2023r. (sygn. akt V K 61/22);



[ 12.] Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 6 listopada 2023r. (sygn. akt XII K 76/23).

Przestępstwa, których dotyczą przywołane wyroki zostały popełnione – odpowiednio – dnia 30 września 2020r. [ 9.], nocą 19/20 stycznia 2021r. [ 11.d)], dnia 27 stycznia 2021r. [ 11.a)-b)], dnia 29 stycznia 2021r. [ 10.], dnia 15 lutego 2021r. [ 11.c)] i dnia 18 czerwca 2022r. [ 12.], czyli przed dniem 8 września 2022r. (data wydania wyroku w sprawie IV K 1481/22 [ 9.]). Za każdy z tych czynów wymierzono kary jednostkowe pozbawienia wolności, czyli kary tego samego rodzaju.

Połączenie kar jednostkowych pozbawienia wolności poprzedzono rozwiązaniem orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności zawartego w punkcie I.7 wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2025r. (sygn. akt X Ka 513/23), zmieniającego wyrok Sądu Re­jonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 14 lutego 2023r. (sygn. akt V K 61/ 22) [ 11.] ( punkt 2. wyroku łącznego).

Art. 91a kk zdanie pierwsze stanowi: wydaniu wyroku łącznego nie stoi na przeszkodzie, że posz­czególne kary wymierzone za należące do ciągu przestępstw lub zbiegające się przestępstwa zostały już w całości albo w części wykonane.

Z tego względu nie mógł zostać uwzględniony postulat skazanego, by – wobec wykonania – wyłączyć z wyroku łącznego wykonane kary pozbawienia wolności ze spraw [ 9.] i [ 10.] (wykonane w ramach kary łącznej ze sprawy III K 1241/22 [ C.]).

Postępowanie należało umorzyć w zakresie połączenia kar wymierzonych skazanemu innymi wyro­kami ( punkt 7. wyroku łącznego). Kary te zostały połączone w ramach uprzednio wydanych wyroków łącznych:



kary wymierzone w sprawach z punktów [ 1.] i [ 3.] oraz [ 2.] i [ 6.] – połączone wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Hrubieszowie w sprawie II K 1073/13 [ A.a)-b)],



kary wymierzone w sprawach z punktów [ 4.] i [ 5.] – połączone wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie w sprawie IV K 401/15 [ B.]

albo nie spełniały przesłanek łączenia:



kary wymierzone za czyny opisane w punktach [ 7.a)-b)] tworzyły zbieg realny wyłącznie ze sobą, ale nie z żadnym czynem objętym innym wyrokiem,



podobnie kary wymierzone za czyny opisane w punktach [ 8.a)-b)].

1.WYMIAR KARY

Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej

Orzekając w punkcie 3. wyroku karę łączną pozbawienia wolności Sąd kierował się dyrekty­wami określonymi w art. 85a kk (według redakcji sprzed dnia 1 października 2023r.) – zasto­sował tzw. zasadę asperacji (zasadę mieszaną), stosownie do oceny stopnia związku podmio­towego, przedmiotowego oraz czasowego łączącego poszczególne przestępstwa.

Kara łączna pozbawienia wolności mogła zostać wymierzona w przedziale od 12 lat i 1 mie­siąca pozbawienia wolności (miesiąc powyżej najsurowszej kary jednostkowej wymierzonej za czyn opisany w punkcie [ 12.]) do 18 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności (suma wszystkich kar jednostkowych, po rozwiązaniu orzeczenia o karze łącznej ze sprawy V K 61/22 [ 11.]).

Od dnia 1 lipca 2015r. w kodeksie karnym pojawił się nowy przepis. To art. 85a stanowiący początkowo, że orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobie­ gawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Od dnia 1 października 2023r. stanowi on: orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele kary w zakre­ sie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze, które ma ona osiągnąć w stosun­ ku do skazanego. Wyżej wskazano, że w uzasadnianym wyroku sąd oparł się na tym przepisie sprzed nowelizacji uznając (art. 4 § 1 kk), że redakcja przyznająca prymat prewencji indywi­dualnej była względniejsza dla skazanego.

Zasadniczo dodanie do kodeksu karnego art. 85a kk zostało ocenione pozytywnie, gdyż w pol­skich ustawach karnych bardzo brakowało regulacji określającej tzw. ogólne dyrektywy wy­ miaru kary łącznej (J. Majewski, Kodeks karny. Komentarz do zmian 2015, Warszawa 2015, s. 306). Z rozważań tego komentatora ( ibidem, s. 308 – rozważania na bazie pierwotnej redakcji przepisu, zastosowanej w niniejszej sprawie) należy przyłączyć się do poglądu, że partykuła przede wszystkim eksponuje w art. 85a kk cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, to wyróżnia je w stosunku do potrzeb w zakresie kształto­ wania świadomości prawnej społeczeństwa.

W rezultacie przepis ten ustanawia osobny, zamknięty katalog ogólnych dyrektyw wymiaru kary łącznej (odrębny od katalogu z art. 53 kk) składający się z dwóch dyrektyw: dyrektywy prewencji indywidualnej (szczególnej) oraz dyrektywy prewencji generalnej (ogólnej), a jed­nocześnie wyznacza, że pierwsza z nich ma być dyrektywą wiodącą.

Niemniej stwierdzić trzeba, że ukonstytuowanie w art. 85a kk ogólnych dyrektyw wymiaru kary łącznej nie zdezaktualizowało dotychczasowej praktyki określania jej wysokości w zależ­ności od oceny nasilenia związku przedmiotowego, podmiotowego i czasowego spajającego przestępstwa, za które wymierzono kary podlegające łączeniu. Uzależnienie ukształtowania kary łącznej z wykorzystaniem dwóch zasad skrajnych lub jednej zasady pośredniej od istnie­nia (lub braku) związku przedmiotowego, podmiotowego i czasowego przestępstw nie wyni­kało wprost z żadnego przepisu kodeksu karnego z 1997 roku (tak samo wcześniej kodeksu karnego z 1969 roku). Był to wynik dorobku doktryny i judykatury. Zarazem i komentatorzy, i sądy wskazywały, że to właśnie wymogi prewencji indywidualnej i generalnej przemawiają by wymiar kary łącznej uzależniać od oceny nasilenia związku przedmiotowego, podmioto­wego i czasowego spajającego konkretne przestępstwa. Dlatego w ocenie Sądu Okręgowego art. 85a kk nie eliminuje trafności dotychczasowych rozwiązań orzeczniczych dotyczących zasad kształtowania kary łącznej (tak samo P. Kozłowska-Kalisz [w:] M. Mozgawa (red.), Ko­deks karny. Komentarz, Warszawa 2015, teza 1 in fine do art. 85a kk).

Przez związek podmiotowo-przedmiotowy rozumie się głównie podobieństwo rodzajowe zbie­gających się przestępstw, motywację i czas popełnienia każdego z nich (por. wyrok SA w Kra­kowie z dnia 2.07.1992r., II AKr 117/92, KZS 1992/3-9/50). Charakter więzi zachodzących między pozostającymi w realnym zbiegu przestępstwami, objawiającej się zwartością cza­sową, ale i popełnieniem czynów powiązanych ze sobą wspólnym zamiarem czy ciągiem dzia­łań sprawcy sprawia, że przy tego typu sytuacjach zaciera się indywidualny charakter poszcze­gólnych przestępstw, a ponownej oceny wymaga całe zjawisko, na które złożyły się wszystkie przypisane czyny (wyrok SA w Gdańsku z dnia 5.11.1998r., II AKa 260/98, Biul. SA w Gdańsku 1999/1/108). Podobnie Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 8 marca 2001r. (II AKa 59/01, Prok. i Pr. 2002/3/21) zauważył, że zasadę absorpcji stosuje się, gdy przestępstwa objęte realnym zbiegiem w liczbie nie więcej niż dwa wskazują na bliską więź przedmiotową i podmiotową, są jednorodzajowe i popełnione zostały w bliskim związku czasowym i miej­scowym, stanowiąc jeden zespół zachowań sprawcy, objęty jednym planem, mimo godzenia w różne dobra osobiste. Całkowitą absorpcję można zastosować albo wtedy, gdy wszystkie czyny wykazują bardzo bliską więź podmiotową i przedmiotową, albo orzeczone za niektóre z czynów kary są tak minimalne, że w żadnym stopniu nie mogłyby rzutować na karę łączną, albo też istnieją jakieś inne szczególne okoliczności dotyczące osoby skazanego (wyrok SA we Wrocławiu z dnia 14.03.2012r., II AKa 51/12, Lex nr 1143438). Absorpcja lub wymierzenie kary łącznej zbliżonej w swojej wysokości do najsurowszej kary jednostkowej jest uzasad­nione w sposób szczególny w dwóch przypadkach: zbiegu bardzo poważnego przestępstwa z przestępstwem lub przestępstwami wyraźnie mniej groźnymi oraz w sytuacji, gdy przyjęcie wielu przestępstw zamiast jednego jest merytorycznie wątpliwe ze względu na nieostrość kry­teriów jedności czynu czy przestępstwa, tzn. gdy między przestępstwami istnieje ścisły zwią­zek rzeczowy, np. objęcie jednym planem działania, choć art. 12 kk nie znalazł zastosowania. Nadto wymiar kary łącznej w oparciu o zasadę absorpcji może mieć miejsce w takich przypad­kach, gdy z dwóch lub więcej przestępstw pozostających w zbiegu jedno dominuje w ocenie całości zdarzenia lub gdy związek czasowo-przestrzenny między nimi jest ścisły (wyrok SA w Warszawie z dnia 22.10.2015r., II AKa 307/15, Lex nr 1940502). Tezy te przyjmować aktu­alnie można z tą korektą, że ustawodawca wyeliminował pełną absorpcję, gdyż sąd obo­wiązany jest wymierzyć karę łączną powyżej najsurowszej kary jednostkowej, czyli – w przy­padku kary pozbawienia wolności – karę co najmniej o miesiąc wyższą.

W węźle utworzonym w punkcie 3. wyroku połączono kary wymierzone za:



oszustwo popełnione dnia 30 września 2020r. [ 9.],



kradzież z włamaniem dokonaną nocą 19/20 stycznia 2021r. [ 11.c)],



kradzież i kradzież z włamaniem dokonane dnia 27 stycznia 2021r. [ 11.a)-b)],



usiłowanie kradzieży z włamaniem połączone ze zniszczeniem mienia w dniu 29 stycz­nia 2021r. [ 10.],



usiłowanie zabójstwa połączone ze spowodowaniem ciężkiego uszczerbku na zdrowiu dnia 18 czerwca 2022r. [ 12.].

Zatem były to przestępstwa popełnione w perspektywie czasowej około 1 roku i 9 miesięcy. Zwartością czasową charakteryzowały się jedynie przestępstwa ze stycznia-lutego 2021 roku. Zostały popełnione na szkodę różnych pokrzywdzonych. O ile pośród nich dominowały przes­tępstwa przeciwko mieniu, to skazany dopuścił się również przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu [ 12.], na dodatek czasowo znacznie odległego od wcześniejszych czynów.

Popełnienie przestępstw podobnych w bliskich odstępach czasu uzasadnia znaczną absorpcję w wymiarze kary łącznej, ale dopuszczenie się ich na szkodę różnych pokrzywdzonych – ods­tąpienie od absorpcji pełnej na rzecz częściowej kumulacji, gdyż oznacza niekompletność kry­teriów ścisłego związku przedmiotowego i podmiotowego zbiegających się realnie przes­tępstw (por. wyrok SA w Krakowie z dnia 7.03.1991r., II AKr 15/91, KZS 1991 /3/12). Tak samo częściowa kumulacja jest uzasadniona w przypadku popełnienia przestępstw jednorodzajo­wych, nawet na szkodę tego samego pokrzywdzonego, ale w znacznych odstępach czasowych bądź bliższych czasowo, ale na szkodę różnych pokrzywdzonych.

Opinia o skazanym (k. 63v-65) ma wymowę umiarkowaną:



elementy pozytywne to: postępy programu terapeutycznego psychoterapii uzależnienia, realizacja zadań systemu programowanego oddziaływania, aktualnie regulaminowy sto­sunek do funkcjonariuszy, zgodne układanie relacji ze współosadzonymi, nagrody kodek­sowe /m. in. związane ze szczególnym zaangażowaniem w czasie zajęć praktycznych na kursie zawodowym, dobre wyniki w nauce, bardzo dobrą frekwencję na zajęciach lek­cyjnych, udział i zaangażowanie w programie resocjalizacyjnym/;



elementy negatywne: wielokrotne kary dyscyplinarne (ostatnia w lipcu 2025 roku), za niepoprawne zachowanie, odmowę przyjmowania posiłków, używanie słów wulgarnych, nielegalne kontakty ze współosadzonymi.

Przytoczone oznacza, że proces resocjalizacji przynosi przeciętne rezultaty – powinien być zatem kontynuowany w dotychczasowych warunkach izolacji penitencjarnej. Jak podnosi się w judykaturze (np. wyrok SA w Katowicach z dnia 26.04.2006r., II AKa 113/06, Lex nr 196116) na wymiar kary łącznej w wyroku łącznym poza zasadami określonymi w art. 86 kk wpływ ma zachowanie skazanego w zakładzie karnym, w którym odbył poszczególne kary. Decydujące znaczenie przy wymiarze kary łącznej musi mieć wzgląd na prewencyjne oddziaływanie kary, w znaczeniu prewencji indywidualnej i ogólnej. Popełnienie dwóch lub więcej przestępstw jest istotnym czynnikiem prognostycznym, przemawiającym za orzekaniem kary łącznej su­rowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji. Absorpcję należy stosować bardzo ostrożnie, biorąc pod uwagę negatywną co do sprawcy – przesłankę prognostyczną, jaką jest popełnie­nie kilku przestępstw (wyrok SA w Warszawie z dnia 12.07.2000r., II AKa 171/00, OSA 2001 /2/5). Zachowanie skazanego w czasie wymierzania kary łącznej może mieć znaczenie dla wymiaru kary, ale okoliczności tej nie można nadawać nadmiernego znaczenia, przeważa­jącego słuszność kary wynikającą ze stopnia związku zbiegających się przestępstw, bo ma ono jedynie funkcję subsydiarną, to jest ma pomóc w określeniu celowości kary łącznej (wyrok SA w Krakowie z dnia 22.11.2006r., II AKa 218/06, KZS 2006/12/23).

Finalnie należało zatem uznać, że kara łączna 14 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności stanowić będzie prawidłową syntetyczną, całościową ocenę zachowań sprawcy, będąc właś­ciwą oraz celową – z punktu widzenia prewencyjnego – reakcją na popełnione przez niego czyny.

Normy prawa karnego materialnego określają w sposób ogólny zasady orzekania kary łącznej. Nie zawierają one nakazu kierowania się wyłącznie dyrektywą pełnej absorpcji w odniesieniu do każdego skazanego. Skoro z przepisów nie wynika obowiązek kształtowania wymiaru kary łącznej przy zastosowaniu tylko jednej dyrektywy, najbardziej korzystnej dla skazanego, to posłużenie się zasadą częściowego pochłaniania nie może stanowić jakiegokolwiek naruszenia prawa materialnego (por. wyrok SN z dnia 17.05.2000r., IV KKN 39/99, Lex nr 51104).

1.Wymiar Środka karnego

Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego

nie dotyczy

1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym

Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

4.

początek odbywania kary łącznej 14 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności określono na dzień 14 czerwca 2024r. (godz. 17:50), gdyż od tego momentu skazany jest nieus­tannie pozbawiony wolności odbywając jedną z kar połączonych uzasadnianym wyro­kiem

5.

na podstawie art. 577 kpk na poczet wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono skazanemu:



ze sprawy V K 61/22 Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie [ 11.] okres tymczasowego aresztowania od dnia 5 maja 2021r. (godz. 13:30) do dnia 26 kwietnia 2022r. (godz. 13:30);



ze sprawy III K 1241/22 Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warsza­wie [ C.] okresy odbywania kary łącznej: od dnia 29 stycznia 2021r. (godz. 3:30) do dnia 30 stycznia 2021r. (godz. 14:15), od dnia 14 października 2022r. (godz. 17:50) do dnia 8 czerwca 2024r. (godz. 17:50);



ze sprawy XII K 76/23 Sądu Okręgowego w Warszawie [ 12.] okres tymczasowego aresztowania od dnia 18 czerwca 2022r. (godz. 17:50) do dnia 14 październi­ka 2022r. (godz. 17:50).

6.

pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach opisanych w punktach [ 9.] , [ 10], [ 11.] i [ 12.] nie objęte wyrokiem łącznym podlegają odrębnemu wykonaniu (art. 576 § 1 kpk)

7.

w dalej idącym zakresie postępowanie umorzono (art. 572 kpk) z przyczyn wyjaśnio­nych we wcześniejszych rozważaniach .

1.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

8.

skazanego zwolniono z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa

1.PODPIS