Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Warszawie

POSTANOWIENIE

Dnia 31 lipca 2025 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy i Zamówień Publicznych w składzie:

Przewodniczący: sędzia Anna Gałas

po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2025 r. w Warszawie

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.

przeciwko D. W.

o zapłatę

na skutek zażalenia pozwanej

na postanowienie Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie

z dnia 17 maja 2025 r., sygn. akt XVII GC 844/23

postanawia:

uchylić zaskarżone postanowienie.

sędzia Anna Gałas

Sygn. akt XXIII Gz 576/24

UZASADNIENIE

postanowienia z dnia 31 lipca 2025 r. w całości

Postanowieniem z dnia 17 maja 2025 r. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie odrzucił sprzeciw pozwanej od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym w dniu 27 lipca 2022 r. w sprawie o sygn. akt VIII GNc 3602/22.

Jak wskazał Sąd Rejonowy, pozwana została wezwana do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od nakazu zapłaty poprzez: podanie zakresu zaskarżenia, wskazanie adresu poczty elektronicznej lub oświadczenia, że nie posiada takiego adresu i złożenia odpisu sprzeciwu od nakazu zapłaty w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.

W ocenie sądu I instancji pozwana nie usunęła jednego braku formalnego sprzeciwu od nakazu zapłaty tj. wskazanie adresu poczty elektronicznej lub oświadczenia, że nie posiada takiego adresu, co skutkowało jego odrzuceniem na podstawie art. 480 ³ § 3 k.p.c.

Zażalenie od powyższego rozstrzygnięcia wywiodła strona pozwana, zaskarżając postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu pozwana zarzuciła, że błędnie ustalono okoliczności sprawy, ponieważ pozwana w terminie uzupełniła wszystkie braki formalne, w tym także w pkt 4 pisma podała adres poczty elektronicznej.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie pozwanej okazało się oczywiście uzasadnione i musiało skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia.

Jak wynika z akt sprawy, to pozwana wykonując wezwanie sądu I instancji do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od nakazu zapłaty, w zakreślonym terminie tj. w dniu 12 stycznia 2023 r. (k. 58) nadała pismo będące odpowiedzią na wezwanie, w którym to piśmie wskazała: zakres zaskarżenia nakazu oraz podała adres poczty elektronicznej i także załączyła odpis sprzeciwu (pismo k. 55). To oznacza, że pozwana wykonała wszystkie braki formalne objęte wezwaniem.

Nie potwierdziła się podstawa faktyczna zaskarżonego postanowienia stanowiąca o zaniechaniu wykonania wezwania przez pozwaną, ponieważ wbrew stanowisku sądu I instancji pozwana podała adres poczty elektronicznej. Otóż adres ten pozwana wpisała ręcznie przy pkt. 4 swojego pisma, a adres ten, to: (...).

Na marginesie tylko trzeba wskazać, że także odpis sprzeciwu (w kopercie przy obwolucie akt) uwzględnia ten adres poczty elektronicznej. Z nieznanych powodów ręczna adnotacja pozwanej ze wskazaniem adresu poczty elektronicznej nie znalazła uznania sądu I instancji. Tymczasem, bez wątpienia wpisanie odręcznie adresu poczty elektronicznej na piśmie sporządzonym zasadniczo pismem drukowanym, nie pozbawia akurat tej treści odręcznej jej walorów pisemności i przede wszystkim nie eliminuje widocznej treści odzwierciedlonej na dokumencie. To oznacza, w ocenie sądu II instancji, że zaskarżone postanowienie było wadliwe w okolicznościach tej sprawy, ponieważ objęty wezwaniem do uzupełnienia braków element pisma procesowego – adres poczty elektronicznej został uzupełniony prawidłowo i w terminie a zatem w sposób oczywisty nie mógł skutkować odrzuceniem sprzeciwu na podstawie art. 480 ³ § 3 k.p.c.

Wskazane okoliczności faktyczne i prawne spowodowały uchylenie zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu sprzeciwu od nakazu zapłaty. W konsekwencji, sąd I instancji powinien podjąć dalsze czynności związane z tokiem postępowania. Co więcej, ze wszech miar właściwe stwierdzenie o skuteczności formalnej sprzeciwu prawidłowo nastąpiło zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 11 kwietnia 2023 r., wydanym przed zaskarżonym i uchylonym orzeczeniem.

Mając to na uwadze, Sąd Okręgowy, na podstawie odpowiednio stosowanego art. 386 § 4 w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu.

sędzia Anna Gałas