Portal Orzeczeń Sądu Okręgowego w Warszawie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 października 2025 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy i Zamówień Publicznych w składzie:

Przewodniczący: SSO Monika Skalska

Sędziowie: SO Magdalena Nałęcz

SO Andrzej Sobieszczański

Protokolant: sekr. sądowy Weronika Banach

po rozpoznaniu w dniu 27 października 2025 r. w Warszawie

na rozprawie

sprawy o udzielenie zamówienia publicznego

z udziałem:

zamawiającego: Wojewódzkiego Szpitala (...) w B.

odwołującego: wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.

przystępującego po stronie zamawiającego: Przedsiębiorstwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B.

na skutek skargi odwołującego

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej w W.

z dnia 17 kwietnia 2025 r. sygn. akt KIO 900/25

oddala skargę.

SSO Magdalena Nałęcz SSO Monika Skalska SSO Andrzej Sobieszczański

Sygn. akt XXIII Zs 74/25

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 27 października 2025 roku

Zamawiający Wojewódzki Szpital (...) w B. prowadził na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 roku – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1320, dalej: ustawa PZP) postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na roboty budowlane pod nazwą „Budowa ośrodka diagnostyki narządowej Wojewódzkiego Szpitala (...)” o identyfikatorze wewnętrznym (...). Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 19 sierpnia 2024 roku pod numerem publikacji ogłoszenia (...)oraz numerem wydania Dz.U. S: 160/2024.

Do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 10 marca 2025 roku wpłynęło odwołanie wykonawcy (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. od czynności oraz zaniechania dokonania czynności przez zamawiającego - niezgodnych z przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych. Przedmiotowe wezwanie zostało zarejestrowane pod sygn. akt. KIO 851/25.

Także w dniu 10 marca 2025 roku wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. oraz (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wnieśli odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wobec następujących czynności i zaniechań zamawiającego:

(1)  nieuzasadnionego odrzucenia oferty w postępowaniu złożonej przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. na podstawie art. 226 ust 1 pkt a ustawy PZP z uwagi na rzekome spełnienie się względem odwołujących przesłanki wykluczenia, o której mowa w art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP;

(2)  zaniechania poprawienia innej omyłki w ofercie wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującej istotnych zmian w treści oferty.

Odwołanie zostało zarejestrowane pod sygn. akt KIO 900/25.

Odwołujący wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. zarzucili zamawiającemu naruszenie następujących przepisów:

(1)  art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy PZP poprzez błędne przyjęcie, że odwołujący podlega wykluczeniu z postępowania z uwagi na przedstawienie w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa informacji wprowadzających w błąd zamawiającego w ramach pozacenowego kryterium oceny ofert, przy jednoczesnym pominięciu (zignorowaniu), że odwołujący dochował należytej staranności przekazując zamawiającemu wszelkie informacje w toku postępowania, a informacje przekazane przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. nie miały (nie mogły mieć) istotnego wpływu na decyzję podejmowane przez zamawiającego, jak i sam przebieg postępowania - niezależnie bowiem od tych informacji decyzja o wyborze oferty przez zamawiającego byłaby niezmienna (oferta wykonawców wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. nie zostałaby wybrana);

(2)  art. 223 ust 2 pkt 3 ustawy PZP poprzez zaniechanie poprawienia innej omyłki w treści oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującej istotnych zmian w treści oferty, tj. załącznika nr 2 - Specyfikacji technicznej, aparat do rezonansu magnetycznego w tabeli 260, w którym odwołujący wskazali, że czas od awaryjnego wyłączenia pola do jego ponownego uruchomienia, z uwzględnieniem prac serwisowych (jeśli wymagane) w przypadku awaryjnego wyłączenia pola, z uwzględnieniem odladzania magnesu (jeśli wymagane) i dostawy helu wynosi 5 godzin, podczas gdy istnieje zasadniczo tylko jeden model aparatu do rezonansu magnetycznego spełniający wymagania zamawiającego - I. A. (...) (zaoferowany przez odwołujących), a z powszechnie dostępnych danych (oraz ofert pozostałych siedmiu wykonawców - wszyscy zaoferowali ten sam produkt) bezsprzecznie wynika, że czas od awaryjnego wyłączenia pola do jego ponownego uruchomienia (...) wynosi za każdym razem 2 dni (brak jest przy tym konieczności odladzania magnesu i dostawy helu), co wpisuje się w definicję tzw. „innej omyłki” podlegającej sanowaniu przez zamawiającego;

a w konsekwencji powyższego:

(3)  art. 16 pkt 1-3 ustawy PZP poprzez prowadzenie postępowania w sposób niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców, proporcjonalności i przejrzystości.

Odwołujący wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. wnieśli o rozpatrzenie i uwzględnienie odwołania oraz nakazanie zamawiającemu:

(1)  unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej w postępowaniu,

(2)  unieważnienia czynności wykluczenia wykonawców wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o.,

(3)  unieważnienia czynności odrzucenia oferty wykonawców wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o.,

(4)  powtórzenie czynności oceny i badania ofert.

Sprawa o sygn. akt KIO 851/25 oraz sprawa o sygn. akt KIO 900/25 zostały przyjęte do wspólnego rozpoznania.

Zamawiający w przypadku obu odwołań wniósł o ich oddalenie w całości zgodnie z pismami z dnia 18 marca 2025 roku (KIO 851/25) oraz z dnia 20 marca 2025 roku (KIO 900/25).

Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego skutecznie zgłosili następujący wykonawcy:

1.  Przedsiębiorstwo (...) - (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. w postępowaniu o sygn. akt KIO 851/25 oraz o sygn. akt KIO 900/25,

2.  (...) S.A. z siedzibą w W. w postępowaniu o sygn. akt KIO 900/25,

3.  wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. w postępowaniu o sygn. akt KIO 851/25.

Przystępujący podzieli stanowisko zamawiającego w sprawach, w których przystąpili do postępowań odwoławczych.

Wykonawca (...) S.A. oraz wykonawca Przedsiębiorstwo (...) – (...) sp. z o.o. podnieśli w odniesieniu do odwołania wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. brak interesu we wniesieniu odwołania przez tych wykonawców.

Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku wydanym w dniu 17 kwietnia 2025 roku w sprawach połączonych do wspólnego rozpoznania zarejestrowanych pod sygn. akt KIO 851/25 oraz pod sygn. akt KIO 900/25 po rozpoznaniu na rozprawie odwołań wniesionych do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej:

1.  w dniu 10 marca 2025 roku przez wykonawcę (...) S.A. (sygn. akt KIO 851/25),

2.  w dniu 10 marca 2025 roku przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. (sygn. akt KIO 900/25)

w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Wojewódzki Szpital (...) w B. przy udziale uczestników po stronie zamawiającego:

1.  wykonawcy Przedsiębiorstwo (...) - (...) sp. z o.o. w postępowaniu o sygn. akt KIO 851/25 oraz o sygn. akt 900/25,

2.  wykonawcy (...) S.A. w postępowaniu o sygn. akt KIO 900/25,

3.  wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. w postępowaniu o sygn. akt KIO 851/25

w punkcie pierwszym oddaliła odwołania w obu sprawach, zaś w punkcie drugim kosztami postępowania w sprawie o sygn. akt KIO 851/25 obciążyła wykonawcę (...) S.A., a w punkcie trzeci kosztami postępowania w sprawie o sygn. akt KIO 900/25 obciążyła wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, iż stan faktyczny ustalony w ramach postępowania odwoławczego, a także rozważania Krajowej Izby Odwoławczej zostaną przywołane w zakresie w jakim zaskarżone zostało orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej skargą do Sądu Zamówień Publicznych przez odwołujących wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., a więc co do sprawy o sygn. akt KIO 900/25.

Dokonując ustaleń stanu faktycznego na podstawie przekazanej dokumentacji postępowania Krajowa Izba Odwoławcza podała, że zamawiający w Rozdziale I Opis sposobu przygotowania oferty w pkt 2 lit. b Specyfikacji Warunków Zamówienia przewidział:

„Wykonawca przedstawi ofertę zgodnie z wymaganiami określonymi w niniejszej SWZ poprzez wypełnienie i podpisanie:

b) załączników do formularza oferty, o ile występują w danym postępowaniu i wymagane są w SWZ na etapie składania oferty, np. specyfikacja cenowa przedmiotu zamówienia, specyfikacje techniczne przedmiotu zamówienia”.

Jak ustaliła Izba, zamawiający w Rozdziale V Opis przedmiotu zamówienia. Informacja o przedmiotowych środkach dowodowych w pkt 9.1. oraz 9.2. Specyfikacji Warunków Zamówienia (po modyfikacji treści Specyfikacji Warunków Zamówienia numer 12 z dnia 4 grudnia 2024 roku) ustalił:

„9.1. W celu potwierdzenia zgodności oferowanych robót z wymaganymi, cechami, lub kryteriami określonymi w opisie przedmiotu zamówienia lub kryteriami oceny ofert, Zamawiający nie wymaga złożenia przedmiotowych środków dowodowych.

Zamawiający informuje, że w celu potwierdzenia, że oferowane urządzenia odpowiadają wymaganiom Zamawiającego określonym we wszystkich Specyfikacjach technicznych - stanowiących załącznik nr 11 do SWZ, Wykonawca składa wraz z dostawą sprzętu:

1) Aktualne dokumenty potwierdzające, że odpowiednio oferowany przedmiot zamówienia jest wyrobem medycznym spełniającym wymagania określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady UE 2017/745 z 5 kwietnia 2017r. w sprawie wyrobów medycznych, zmiany dyrektywy 2001/83/WE, rozporządzenia (WE) nr 178/2002 i rozporządzenia (WE) nr 1223/2009 oraz uchylenia dyrektywy Rady 90/385/EWG i 93/42/EWG (Dz. Urz. UE L 117 z maja 2017r., ze zm.) w formie:

b) deklaracji zgodności lub certyfikat CE/WE wytwórcy lub przedstawiciela dla towarów sprzedawanych w Unii Europejskiej (zamawiający zastrzega sobie prawo sprawdzenia wiarygodności podanych przez wykonawcę parametrów technicznych we wszystkich dostępnych źródłach).

2) Oryginalne ilustrowane foldery i/lub karty katalogowe producenta i/lub karty techniczne - sporządzone w języku polskim wydane przez producenta, zawierające czytelne zaznaczenie odniesień do zaoferowanych parametrów i wyposażenia, potwierdzające, że oferowany sprzęt spełnia wymagania określone przez Zamawiającego.

9.2. Zamawiający nie wymaga złożenia przedmiotowych środków dowodowych do oferty.”

W załączniku numer 11 do Specyfikacji Warunków Zamówienia zostały udostępnione wykonawcom wzory Specyfikacji technicznych, w których zamawiający określił szereg szczegółowych wymagań dotyczących określenia oferowanego sprzętu i jego parametrów.

Część parametrów określonych w Specyfikacjach technicznych dotyczących rezonansu magnetycznego 1,5T (typ 1) oraz rezonansu magnetycznego 3T (typ 2) objęta została kryterium oceny ofert pn. „Jakość” o sumarycznej wadze 30%, zgodnie z Rozdziałem X pkt 1 i 4 Specyfikacji Warunków Zamówienia (zgodnie z modyfikacją numer 3 treści Specyfikacji Warunków Zamówienia z dnia 6 września 2024 roku).

Kolejno ustalono, że w dniu 26 lutego 2025 roku zamawiający poinformował o wyborze oferty wykonawcy Przedsiębiorstwo (...) - (...) sp. z o.o. jako najkorzystniejszej oraz o wykluczeniu i odrzuceniu oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o.

Podając uzasadnienie faktyczne zmawiający wskazał, że odrzuceni wykonawcy w załączniku nr 2 — Specyfikacja techniczna, aparat do rezonansu magnetycznego — typ 1 zaoferowali następujący parametr:

„Czas od awaryjnego wyłączenia pola do jego ponownego uruchomienia, z uwzględnieniem prac serwisowych jeśli wymagane) w przypadku awaryjnego łączenia pola, z uwzględnieniem odladzania magnesu (jeśli wymagane) i dostawy helu

- Tak, 5 godzin

Wartość najmniejsza 10 pkt, największa 0 pkt, pozostałe proporcjonalnie.”

W związku z tym, że w kartach katalogowych producenta dla Rezonansu 1,5T I. A. (...) ten parametr dla czasu od awaryjnego wyłączenia pola do jego ponownego uruchomienia, z uwzględnieniem prac serwisowych (jeśli wymagane) w przypadku awaryjnego wyłączenia pola, z uwzględnieniem odladzania magnesu (jeśli wymagane) i dostawy helu to < 3 dni, zamawiający pismem z dnia 23 grudnia 2024 roku wezwał wykonawców do wyjaśnienia rozbieżności wynikających z oferty i kart katalogowych producenta.

Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. w dniu 9 stycznia 2025 roku przesłali następujące wyjaśnienia:

„Poprawny zapis tego punktu jest następujący:

260. Czas od awaryjnego wyłączenia pola do jego ponownego uruchomienia, z uwzględnieniem prac serwisowych (jeśli wymagane) w przypadku awaryjnego wyłączenia pola, z uwzględnieniem odladzania magnesu (jeśli wymagane) i dostawy helu - Tak, 2 dni (brak konieczności odladzania magnesu i dostawy helu).”

Wykonawca wywodził, że rozbieżność spowodowana była kilkukrotnymi zmianami producenta w tym zakresie.

Wobec powyższego zamawiający uznał, że wykonawca nie udzielił wyjaśnień, a poprawił zapis w specyfikacji technicznej, który również jest kryterium oceny ofert i może mieć wpływ na ranking ofert oraz wynik postępowania. Zgodnie z art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy PZP zamawiający poprawia w ofercie inne omyłki polegające na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, jednak niepowodujące istotnych zmian w treści oferty. W opinii zamawiającego nie może być tutaj mowy o takiej omyłce, ponieważ dokonana poprawa zmienia treść oferty. Podane pierwotne brzmienie parametru przede wszystkim wprowadza zamawiającego w błąd odnośnie do oferowanego rozwiązania oraz był to parametr, za który wykonawcy otrzymują punkty w ramach kryterium oceny ofert.

Zgodnie z ustaleniami Krajowej Izby Odwoławczej, w związku z faktem, że wykonawca przedstawił informacje wprowadzające w błąd zamawiającego, a mogłoby to mieć istotny wpływ na podejmowane decyzje, zamawiający wykluczył wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. i odrzucił ich ofertę.

W ramach uzasadnienia prawnego zamawiający podał, że wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. zostali wykluczeni z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP, ponieważ oferta tych wykonawców wprowadziła zamawiającego w błąd odnośnie do oferowanego parametru w pozycji numer 260 dla rezonansu 1,5 Ti. Wykonawca na skutek pytania zamawiającego zmienił oferowany parametr i co istotne dokonał tego dla parametru, który podlegał punktacji w ramach kryterium oceny ofert. Zamawiający stanął na stanowisku, że wykonawcy wyjaśniając, iż „rozbieżność" wynika ze zmian producenta w tym zakresie, pokazali, że niestarannie zweryfikowali zapisy producenta. Poprzez swoje niedbalstwo w powyższym zakresie przedstawili zamawiającemu informacje wprowadzające w błąd. Co przy parametrze urządzenia, które było „punktowane" w ramach kryterium oceny ofert mogło mieć wpływ na decyzje podejmowane w przedmiotowym postępowaniu. Powołując się na orzecznictwo Izby, zamawiający wskazywał, że przesłanka wprowadzenia w błąd, o której mowa w art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP, polega na przedstawieniu przez wykonawcę nieprawdziwych informacji, czyli zaistnienia sprzeczności pomiędzy treścią dokumentu złożonego przez wykonawcę a rzeczywistością. Stan ten zaistnieje, gdy przedstawione zostaną informacje obiektywnie nieprawdziwe, niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy. Wykonawca ma obowiązek składania w postępowaniu każdorazowo oświadczeń prawdziwych ( wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 2 października 2024 roku, sygn. akt KIO 3250/24). Wprowadzenie zamawiającego w błąd nie musi być skuteczne, wystarczająca jest sama hipotetyczna możliwość, że przedstawione informacje mogą wprowadzić zamawiającego w błąd. Od wykonawcy jako profesjonalisty wymagana jest należyta staranność wyrażająca się większą rzetelnością, dokładnością w działaniu. Należyta staranność profesjonalisty nakłada na wykonawcę, który składa ofertę, dokumenty i oświadczenia w toku postępowania, aby upewnił się, czy deklarowany w nich stan rzeczy odpowiada rzeczywistości ( wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 8 października 2024 roku, sygn. akt KIO 3104/24). Dlatego zatem zamawiający wykluczył wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. z postępowania oraz odrzucił ich ofertę zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy PZP, gdyż oferta została złożona przez wykonawców podlegających wykluczeniu z postępowania.

KIO 851/25

Odwołanie w sprawie o sygn. akt KIO 851/25 okazało się niezasadne.

KIO 900/25

Izba uznała, że w przypadku odwołania wniesionego przez odwołujących wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. nie zostały spełnione formalne przesłanki korzystania ze środków ochrony prawnej, wyrażone w art. 505 ust. 1 ustawy PZP, które mają charakter przesłanek materialnoprawnych, a ich zaistnienie warunkuje merytoryczne rozpoznanie wniesionego środka ochrony prawnej.

Zgodnie z przepisem art. 505 ust. 1 ustawy PZP, środki ochrony prawnej przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu oraz innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu zamówienia lub nagrody w konkursie oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy.

Jak podała Izba podmiot korzystający ze środków ochrony prawnej zobowiązany jest wykazać po pierwsze - interes w uzyskaniu zamówienia, a po drugie - możliwość poniesienia szkody.

Krajowa Izba Odwoławcza nie miała wątpliwości, że odwołujący wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. wykazali, że na skutek działania zamawiającego mogą ponieść szkodę - zamawiający zastosował w stosunku do odwołujących podstawę wykluczenia, o której mowa w przepisie art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP, jest to przepis, który może skutkować dla wykonawcy roczną karencją (zgodnie z art. 111 pkt 6 ustawy PZP), tj. zakazem udziału w przetargach (szczególnie w zakresie obronności i bezpieczeństwa). Izba natomiast stwierdziła, że odwołujący nie wykazali, że posiadają interes w uzyskaniu zamówienia.

Izba podkreślała, że interes w uzyskaniu zamówienia, o którym mowa w przepisie art. 505 ust. 1 ustawy PZP, należy interpretować szeroko. Interes w uzyskaniu zamówienia odnosi się nie tylko do możliwości uzyskania zamówienia w konkretnie prowadzonym postępowaniu o udzielenie zamówienia, ale także do możliwości pozyskania świadczenia będącego przedmiotem zamówienia, niezależnie od tego, w jakim postępowaniu zostanie ono wykonawcy udzielone.

Odwołujący wskazywali, że spełniły się wobec nich obie przesłanki, o których mowa w art. 505 ust 1 ustawy PZP, ponieważ posiada status wykonawcy ubiegającego się o udzielenie zamówienia („ma” lub „miał interes w uzyskaniu zamówienia”), a także może na skutek czynności podjętych przez zamawiającego w postępowaniu ponieść oczywistą i dotkliwą szkodę. Odwołujący wskazując na zaistnienie w ich przypadku przesłanki w uzyskaniu zamówienia stwierdzili, że odmowa odwołującym interesu w niniejszej sprawie skutkowałby pozbawieniem ich prawa do zaskarżenia decyzji zmawiającego – pozbawieniem ich prawa do sądu i weryfikacji poprawności decyzji zamawiającego oraz że ich interes przejawia się we wniesieniu środka prawnego w celu zapewnienia prawidłowości postępowania o udzielenie zamówienia ( stosowanie do wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z 16 kwietnia 2008 roku, sygn. akt KIO/UZP 296/08, KIO/UZP 303/08 oraz wyroku w sprawie o sygn. akt KIO 753/24).

Jak przedstawiała Izba z uzasadnienia odwołania wynika, że odwołujący swoje uprawnienie do wniesienia odwołania w tym postępowaniu wywiedli z ogólnie rozumianego pojęcia „prawa do sądu”, konieczności weryfikacji poprawności decyzji zamawiającego - wykluczenia odwołującego na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP, a także kontroli prawidłowości przebiegu postępowania prowadzonego przez zamawiającego.

Krajowa Izba Odwoławcza podkreśliła, że środki ochrony prawnej przysługują wykonawcy w danym postępowaniu, jeśli dąży on do pozyskania danego zamówienia. Natomiast z treści odwołania wynika, że odwołujący nie dążyli do uzyskania zamówienia, lecz nie akceptowali decyzji zamawiającego o ich wykluczeniu z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, w ocenie Izby, nie było podstaw do uznania, że odwołujący posiadali interes w uzyskaniu zamówienia, a tym samym, że są oni podmiotami, którym ustawa Prawo zamówień publicznych przyznaje możliwość kwestionowania czynności i zaniechań instytucji zamawiającej poprzez wniesienie środków ochrony prawnej.

Izba wskazała, że posiadanie interesu w uzyskaniu zamówienia oraz poniesienia lub możliwości poniesienia szkody należy wykazać na moment wniesienia odwołania, a stanowisko w tym zakresie musi zostać zawarte w odwołaniu. Samo posiadanie statusu wykonawcy, podmiotu który złożył ofertę w postępowaniu, jest niewystraczające do skutecznego korzystania ze środków ochrony prawnej.

Zdaniem Krajowej Izby Odwoławczej dla wykazania interesu w uzyskaniu zamówienia publicznego należy wskazać, w jaki sposób środek ochrony miałby służyć uzyskaniu zamówienia. Ponadto, przesłanki posiadania interesu w uzyskaniu zamówienia, o której mowa w art. 505 ust. 1 ustawy PZP nie można interpretować w zależności od działań innych podmiotów.

Izba wskazała, że wzruszenie skutecznego wyboru oferty najkorzystniejszej otwiera wykonawcy drogę do skutecznego złożenia środka ochrony prawnej. Brak wykazania łącznego spełniania przesłanek interesu we wniesieniu odwołania wskazanych w przepisie art. 505 ust. 1 ustawy PZP uzasadnia brak poddania rozpoznaniu zarzutów podniesionych w odwołaniu z powodu stwierdzonego braku dopuszczalności odwołania.

Wobec powyższego, Skład Orzekający Krajowej Izby Odwoławczej przyjął, że odwołanie podlegało oddaleniu.

Mając na uwadze powyższe, o kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła stosownie do wyniku postępowania, na podstawie art. 557 ustawy PZP oraz art. 575 ustawy PZP oraz w oparciu o przepisy § 8 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 5 pkt 2 lit. b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. poz. 2437). Wobec oddalenia odwołania w całości koszty postępowania odwoławczego ponosili odwołujący.

Zrelacjonowany powyżej wyrok Krajowej Izby Odwoławczej zaskarżyli odwołujący wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. w części, tj. w odniesieniu do orzeczenia wydanego w sprawie o sygn. KIO 900/25, tj. pkt 1 i 3 sentencji wyroku, podnosząc w pierwszej kolejności zarzuty naruszenia prawa materialnego:

1)  art. 505 ust. 1 ustawy PZP poprzez dokonanie błędnej wykładni tego przepisu polegającej na pominięciu w procesie wykładni prawa - istotnego z punktu widzenia przesłanek do wniesienia odwołania oraz zakresu podmiotów uprawnionych do jego wniesienia - fragmentu art. 505 ust. 1 ustawy PZP w brzmieniu: „miał interes w uzyskaniu zamówienia" i nieuwzględnienie, że prawo do wniesienia odwołania ma zarówno podmiot, który „ma", jak i ten, który „miał interes w uzyskaniu zamówienia", co skutkowało odmówieniem prawa do merytorycznego rozpoznania odwołania wniesionego przez podmiot, który zmierzał do uzyskania zamówienia, a na obecnym etapie dąży do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji negatywnie wpływającej na jego sytuację podmiotową, jaką jest zastosowanie względem wykonawcy okresu karencji z postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, o którym mowa w art. 111 pkt 6 ustawy PZP;

2)  art. 505 ust. 1 ustawy PZP w zw. z art. 513 pkt 1 ustawy PZP poprzez błędną (opisaną w zarzucie powyższym) wykładnię art. 505 ust. 1 ustawy PZP prowadzącą do odebrania wykonawcy ubiegającemu się o udzielenie zamówienia publicznego ustawowego (wyrażonego w art. 513 pkt 1 ustawy PZP) prawa do zakwestionowania niezgodnej z przepisami Prawa zamówień publicznych czynności zamawiającego podjętej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, gdyż w ślad za stanowiskiem zaprezentowanym w wyroku prawo to przyjmuje wymiar jedynie pozorny (wykonawca może wnieść odwołanie, ale nie podlega ono merytorycznemu rozpoznaniu);

3)  art. 45 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez ich niezastosowanie i nieuwzględnienie, że wniesienie przez skarżących do Izby odwołania stanowi realizację jego konstytucyjnych wolności, w tym przysługującego temu podmiotowi prawa do sądu, a przyjęcie wykładni prezentowanej przez Izbę w wyroku skutkuje brakiem możliwości merytorycznego rozpoznania sporu mającego za przedmiot decyzję zamawiającego, która bezpośrednio wpływa na prawa i obowiązki wykonawcy.

Ponadto skarżący zarzucili także naruszenie przepisów, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, czyli art. 554 ust. 1 pkt 1 ustawy PZP w zw. z art. 553 ustawy PZP w zw. z art. 505 ust. 1 PZP w zw. z art. 45 i art. 78 Konstytucji RP poprzez oddalenie odwołania wniesionego przez skarżących w sprawie toczącej się przed Krajową Izbą Odwoławczą pod sygn. akt KIO 900/25 i uznanie, że:

••

•

w przypadku odwołania wniesionego przez skarżących nie zostały spełnione formalne przesłanki skorzystania ze środków ochrony prawnej, mające charakter przesłanek materialnoprawnych, których zaistnienie warunkuje merytoryczne rozpoznanie wniesionego odwołania, w szczególności uznanie, że skarżący nie wykazał, że ma lub miał interes w uzyskaniu zamówienia;

•

pominięcie, że odmowa rozpoznania zarzutów odwołania i zaniechanie merytorycznego wypowiedzenia się przez Izbę w ich przedmiocie pozbawia skarżących prawa do sądu, co jest istotne z punktu widzenia skutków, jakie nakłada na wykonawców decyzja zamawiającego, podczas gdy już sama sankcja wykluczenia z postępowania, związane z nią obowiązki nakładane na wykonawców w okresie karencji (art. 111 pkt 6 ustawy PZP) i skutek, jakim jest zakaz udziału wykluczonych wykonawców w postępowaniach w zakresie obronności i bezpieczeństwa uzasadnia konieczność rozpoznawania zarzutów odwołania wniesionego przez wykluczonych wykonawców.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli o:

1)  uwzględnienie skargi w całości oraz zmianę punktu 1 wyroku (w zakresie sprawy o sygn. akt KIO 900/25) poprzez uwzględnienie odwołania z dnia 10 marca 2025 rok w całości,

w każdym wypadku:

2)  zasądzenie od przeciwnika skargi - zamawiającego na rzecz skarżących kosztów procesu, w tym kosztów postępowania skargowego (II - instancyjnego) i kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W ramach przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w dniu 20 maja 2025 roku zawarta została umowa pomiędzy zamawiającym Wojewódzkim Szpitalem (...) w B. a wykonawcą Przedsiębiorstwo (...) - (...) sp. z o.o.

Na rozprawie skargowej przed Sądem Zamówień Publicznych dnia 22 września 2025 roku skarżący z uwagi na zawarcie umowy przez zamawiającego wnieśli o stwierdzenie naruszenia przepisów art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP oraz art. 505 ustawy PZP.

Sąd Okręgowy – Sąd Zamówień Publicznych zważył, co następuje:

W ocenie Sądu Okręgowego skarga wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. co do zasady podlegała oddaleniu.

W pierwszej kolejności wskazania jednak wymaga, iż Sąd Zamówień Publicznych podziela w całości stanowisko skarżących i zarzuty skargi w zakresie wskazującym, że Krajowa Izba Odwoławcza bezpodstawnie przyjęła, że wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. nie mieli interesu w zaskarżeniu czynności zamawiającego poprzez złożenie odwołania.

Zgodnie z treścią art. 505 ust. 1 ustawy PZP środki ochrony prawnej określone w dziale IX (Środki Ochrony Prawnej) przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu oraz innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu zamówienia lub nagrody w konkursie oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy.

Krajowa Izba Odwoławcza podała, że podmiot korzystający ze środków ochrony prawnej zobowiązany jest wykazać po pierwsze - interes w uzyskaniu zamówienia, a po drugie - możliwość poniesienia szkody. Izba słusznie uznała, że odwołujący wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. wykazali, że na skutek działania zamawiającego mogą ponieść szkodę - zamawiający zastosował w stosunku do odwołujących podstawę wykluczenia, o której mowa w przepisie art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP, jest to przepis, który może skutkować dla wykonawcy roczną karencją (zgodnie z art. 111 pkt 6 ustawy PZP), tj. zakazem udziału w przetargach (szczególnie w zakresie obronności i bezpieczeństwa).

Nie sposób natomiast podzielić stanowiska Izby wskazującego, że odwołujący nie wykazali, że posiadają interes w uzyskaniu zamówienia. Izba uznała bowiem, że z treści odwołania wynika, że odwołujący nie dążyli do uzyskania zamówienia, lecz nie akceptowali decyzji zamawiającego o ich wykluczeniu z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP.

Interes w uzyskaniu zamówienia to możliwość uzyskania zamówienia. Co do zasady należy uznawać za ugruntowany pogląd o szerokim rozumieniu pojęcia interesu w uzyskaniu zamówienia. Istotnie Izba wskazała na takie rozumienie interesu w udzieleniu zamówienia, jednakże jej rozstrzygniecie z tym stanowiskiem nie było skorelowane.

W wyroku z 11 lipca 2011 roku (KIO 1389/11), Krajowa Izba Odwoławcza wskazała, że: „Niezbędnym do wykazania interesu w uzyskaniu danego zamówienia na etapie składania odwołania jest chociażby potencjalna możliwość uzyskania przez odwołującego zamówienia.”

Źródłem szerokiej interpretacji omawianej materialnoprawnej przesłanki odwołania jest art. 1 ust. 3 dyrektywy 89/665/EWG, który stanowi, że państwa członkowskie zapewniają dostępność procedur odwoławczych w ramach szczegółowych przepisów, które państwa członkowskie mogą ustanowić, przynajmniej dla każdego podmiotu, który ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia i który poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku domniemanego naruszenia.

Dokonując wykładni prounijnej należy mieć na uwadze, że nie chodzi tu wyłącznie o dane postępowanie o udzielenie zamówienia. Interes w uzyskaniu "konkretnego" zamówienia należy rozumieć szerzej i powinien on dotyczyć zamówienia w znaczeniu przedmiotu przyszłej umowy, a nie danego postępowania. Podmiot, który korzysta ze środków ochrony prawnej, w swoim zamierzeniu dąży do uzyskania korzyści z przyszłego kontraktu, którego przedmiotem są określone dobra, usługi lub roboty budowlane. Wiązanie „danego” zamówienia z konkretnym postępowaniem o udzielenie zamówienia publicznego stanowiłoby nieuzasadnione ograniczenie dostępu do środków gwarantujących jednostkom kontrolę poczynań zamawiającego. Dopóki zatem nie zostanie zawarta umowa czy to w ramach postępowania w którym złożono odwołanie, czy w ramach kolejnego postępowania, to jest to ubieganie się o to samo – dane zamówienie publiczne i do tego czasu wykonawca ma interes w jego uzyskaniu, rozumiany jako możliwość uzyskania zamówienia publicznego.

Dystynkcja pomiędzy „postępowaniem”, a „zamówieniem”, wydaje się w pełni zasadna. Jej uwzględnienie w toku wykładni art. 505 ust. 1 ustawy PZP nie tylko umożliwia ujednolicenie sposobu rozumienia pojęcia „interes w uzyskaniu zamówienia”, ale też pozwala na prowadzenie interpretacji tego przepisu w oparciu o wykładnię gramatyczną, a zatem bez konieczności nadawania innego znaczenia poszczególnym zwrotom użytym w treści tego przepisu. Istotę tej interpretacji dobrze obrazuje wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 4 października 2018 roku, KIO 1888/18, w którym Izba zwróciła uwagę, że „Interesu wykonawcy w uzyskaniu kontraktu nie należy odnosić tylko do «danego postępowania», ale do «danego zamówienia». Pojęcie «danego zamówienia» jest więc pojęciem szerszym od pojęcia samego postępowania o udzielenie zamówienia. Zamówienia bowiem można udzielić nie tylko w wyniku przeprowadzenia jednego postępowania, lecz tych postępowań może być więcej, zwłaszcza w sytuacji, kiedy w wyniku poprzedniego postępowanie w tej samej sprawie nie wyłoniono wykonawcy albo nie udzielono zamówienia ( Dzierżanowski Włodzimierz i in., Prawo zamówień publicznych. Komentarz, Opublikowano: WKP 2021).

Ponadto w tym miejscu szczególnego podkreślenia wymaga, iż zamawiający w przedmiotowej sprawie prowadzi postępowanie z zastosowaniem tzw. «procedury odwróconej» - art. 139 ustawy PZP. Procedura ta zezwala, aby instytucje zamawiające mogły podjąć decyzję o rozpatrzeniu ofert przed sprawdzeniem, że nie ma podstaw wykluczenia, tj. przed weryfikacją spełnienia kryteriów kwalifikacji podmiotowej. Zauważyć należy, że oferta skarżących nie byłaby sklasyfikowana, jako pierwsza w przypadku nieuznania podstaw wykluczenia, jednakże przy zasadach procedury odwróconej najpierw dokonywana jest merytoryczna ocena ofert, następnie zamawiający wzywa do złożenia dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu tylko wykonawcę, którego oferta została uznana za najkorzystniejszą. Nie można zatem wykluczyć, iż pierwszy wykonawca, którego oferta nie została ostatecznie zweryfikowana na podstawie dokumentów potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu, potwierdzi ostatecznie spełnianie warunków, a wtedy skarżący mają szanse na uzyskanie zamówienia. W tej procedurze wykonawca będzie miał potencjalnie możliwość uzyskania zamówienia, jeżeli jego oferta będzie ważna i sam nie będzie podlegał wykluczeniu z postępowania, poprzez dokonanie czynności ponownej oceny ofert ( podobnie: Wyrok KIO z 10.10.2017 r., KIO 2006/17). W orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej wydaje się nie podlegać wątpliwości, że warunkiem skutecznego wniesienia środka ochrony prawnej jest wykazanie, iż ma on na celu poprawę sytuacji odwołującego w postępowaniu. Z uwagi na powyższe oddalenie przez Izbę odwołania, z uwagi na brak spełniania przesłanek interesu, nie było prawidłowe.

Dodatkowo istnienie interesu w uzyskaniu zamówienia oceniane jest na moment wniesienia odwołania, a nie na moment rozpoznawania odwołania ( zob. wyrok KIO z 18.07.2011 r., KIO 1388/11). Artykuł 505 ust. 1 ustawy PZP wskazuje również na sytuację, w której wykonawca nie tylko ma, ale również miał kiedyś interes w uzyskaniu zamówienia. Taki interes odnoszony do czasu przeszłego należy odnosić do dnia, w którym dokonana została przez zamawiającego czynność, która w ramach środka ochrony prawnej jest kwestionowana przez wykonawcę ( Dzierżanowski Włodzimierz i in., Prawo zamówień publicznych. Komentarz, Opublikowano: WKP 2021 wyroku z 9.05.2011 r., KIO 863/11).

Podsumowując, odwołujący składając ofertę w tym konkretnym postępowaniu mieli interes w uzyskaniu zamówienia. Rozumienie interesu prawnego w kształcie jaki przedstawiła Izba bezzasadnie ograniczał prawo odwołujących do rozpoznania odwołania. W związku z tym Sąd Okręgowy merytorycznie rozpoznał odwołanie.

Sąd Zamówień Publicznych nie podzielił zarzutu naruszenia art. 109 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 226 ust 1 pkt 2 lit. a ustawa PZP poprzez błędne przyjęcie, że odwołujący podlega wykluczeniu z postępowania z uwagi na przedstawienie w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa informacji wprowadzających w błąd zamawiającego w ramach pozacenowego kryterium oceny ofert.

W tym miejscu wskazać należy, że w art. 109 ust. 1 ustawy PZP zostały określone fakultatywne podstawy wykluczenia z postępowania wykonawcy. Owa fakultatywność przejawia się w tym, że zamawiający nie ma obowiązku weryfikowania ich wystąpienia w razie braku przewidzenia stosownych zapisów w ogłoszeniu o zamówieniu lub dokumentach zamówienia. W sytuacji jednak, gdy zamawiający przewidzi wykluczenie wykonawcy z postępowania w razie zaistnienia przesłanki fakultatywnej, to ma on każdorazowo obowiązek wykluczenia takiego wykonawcy, wobec którego ta przesłanka zaistnieje. Jeżeli zamawiający przewiduje wykluczenie wykonawcy na podstawie art. 109 ust. 1 ustawy PZP wskazuje podstawy wykluczenia w ogłoszeniu o zamówieniu lub dokumentach zamówienia. Co istotne, w przypadku ziszczenia się przesłanki wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP nie stosuje się art. 109 ust. 3 ustawy PZP, który przewiduje możliwość odstąpienia od wykluczenia, jeżeli wykluczenie byłoby w oczywisty sposób nieproporcjonalne. Ponadto zamawiający nie ma kompetencji do kształtowania fakultatywnych podstaw wykluczenia inaczej niż zostały określone w Prawie zamówień publicznych. Rola zamawiającego sprowadza się jedynie do doboru podstaw wykluczenia z ustawowego katalogu oraz żądania przedłożenia niezbędnych dokumentów.

W ramach przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego stosownie do treści pkt. 2.1.6. Ogłoszenia o zamówieniu zamawiający przewidział wykluczenie wykonawców w stosunku do których zachodzi którakolwiek z okoliczności wskazanych w art. 108 ust. 1 ustawy PZP (przesłanki obligatoryjnego wykluczenia wykonawców z postępowania) oraz art. 109 ust. 1 pkt 4, 7-10 ustawy PZP (przesłanki fakultatywnego wykluczenia wykonawców z postępowania). Zaktualizował się zatem po jego stronie obowiązek badania wystąpienia wskazanych fakultatywnych podstaw wykluczenia, a w przypadku przesłanki z art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP nawet bez możliwości odstąpienia od wykluczenia, jeżeli wykluczenie byłoby w oczywisty sposób nieproporcjonalne.

Zgodnie z art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę, który w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia.

Wskazana podstawa wykluczenia transponuje art. 57 ust. 4 lit. i Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 roku w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz. U. UE. L. z 2014 r. Nr 94, str. 65 z późn. zm.): „Instytucje zamawiające mogą wykluczyć lub zostać zobowiązane przez państwa członkowskie do wykluczenia z udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia każdego wykonawcy: jeżeli wykonawca podjął kroki, aby nienależycie wpłynąć na proces podejmowania decyzji przez instytucję zamawiającą, pozyskać informacje poufne, które mogą dać mu nienależną przewagę w postępowaniu o udzielenie zamówienia lub wskutek zaniedbania przedstawić wprowadzające w błąd informacje, które mogą mieć istotny wpływ na decyzje w sprawie wykluczenia, kwalifikacji lub udzielenia zamówienia”.

W tym miejscu przypomnieć należy, że skarżący wykonawcy w załączniku nr 2 — Specyfikacja techniczna, aparat do rezonansu magnetycznego — typ 1 zaoferowali następujący parametr:

„Czas od awaryjnego wyłączenia pola do jego ponownego uruchomienia, z uwzględnieniem prac serwisowych jeśli wymagane) w przypadku awaryjnego łączenia pola, z uwzględnieniem odladzania magnesu (jeśli wymagane) i dostawy helu - Tak, 5 godzin.”

W związku z tym, że w kartach katalogowych producenta dla Rezonansu 1,5T I. A. (...) ten parametr dla czasu od awaryjnego wyłączenia pola do jego ponownego uruchomienia, z uwzględnieniem prac serwisowych (jeśli wymagane) w przypadku awaryjnego wyłączenia pola, z uwzględnieniem odladzania magnesu (jeśli wymagane) i dostawy helu to < 3 dni, zamawiający pismem z dnia 23 grudnia 2024 roku wezwał wykonawców do wyjaśnienia rozbieżności wynikających z oferty i kart katalogowych producenta.

Wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. w dniu 9 stycznia 2025 roku przesłali następujące wyjaśnienia: „Poprawny zapis tego punktu jest następujący: 260. Czas od awaryjnego wyłączenia pola do jego ponownego uruchomienia, z uwzględnieniem prac serwisowych (jeśli wymagane) w przypadku awaryjnego wyłączenia pola, z uwzględnieniem odladzania magnesu (jeśli wymagane) i dostawy helu - Tak, 2 dni (brak konieczności odladzania magnesu i dostawy helu).” Wykonawca wywodził, że rozbieżność spowodowana była kilkukrotnymi zmianami producenta w tym zakresie.

Przechodząc do oceny przywołanych wyżej okoliczności, zgodzić się w pełni należy ze stanowiskiem prezentowanym przez zamawiającego w uzasadnieniu odrzucenia oferty wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., iż wskutek niedbalstwa skarżących doszło do podania nieprawdziwych informacji przy podaniu parametru przedmiotu zamówienia będącego jednocześnie pozacenowym kryterium oceny ofert, co z całą pewnością mogło wprowadzić w błąd zamawiającego. Wbrew temu co twierdzili skarżący, nie ma tu znaczenia, czy zamawiający został skutecznie wprowadzony w błąd, potwierdza to utrwalone już w tej kwestii bogate orzecznictwo oraz doktryna.

W orzecznictwie tutejszego Sądu Zamówień Publicznych ukształtował się pogląd, zgodnie z którym punktem wyjścia do rozważań w kontekście art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP winny być przesłanki wykluczenia zawarte we wskazanym przepisie, gdzie relewantne dla ich zastosowania jest samo zachowanie wykonawcy. W istocie relewantne są tu dwie przesłanki - wina (umyślna/nieumyślna) wykonawcy oraz treść informacji (mogąca mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia). Stan wiedzy, czy w ogóle zachowanie zamawiającego, nie mają tu żadnego znaczenia. W szczególności nie ma znaczenia to, czy zamawiający skutecznie został w wprowadzony w błąd, na skutek czego podjął jakiekolwiek decyzje, czy wykonał jakiekolwiek czynności. Takie stanowisko znajduje uzasadnienie nie tylko w zaprezentowanej wykładni gramatycznej i celowościowej, ale jest również zgodne z teorią racjonalnego ustawodawcy. Gdyby bowiem wola ustawodawcy była inna, dałby temu wyraz w brzmieniu przepisu, jak uczynił to choćby w art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy PZP, który expressis verbis wskazuje na określony, zamknięty katalog dokonanych, konkretnych okoliczności zamawiającego, tj.: przesłanki wykluczenia, warunki udziału i kryteria selekcji. Omawiana podstawa prawna posługuje się zaś pojęciem nieostrym, niedookreślonym (okoliczności mogące mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia), co oznacza, że zakres stosowania tego przepisu jest bardzo szeroki. Uznając nawet, że zamawiający w powołaniu na wypracowane notorium zachowałby ostrożność w podejmowaniu decyzji, czy dalszych czynności, w sprawie, to i tak należy dojść do wniosku, że samo podanie informacji nieprawdziwej wypełnia przesłankę wykluczenia z postępowania o udzielenie zamówienia. Spełniona bowiem została również przesłanka, o której mowa w dalszej części przepisu art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP, tj. potencjalna możliwość wywierania istotnego wpływu na decyzje zamawiającego ( wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 30 marca 2023 roku sygn. akt XXIII Zs 5/23; podobnie wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 lipca 2018 roku, sygn. akt XXIII Ga 849/18).

Wystarczające jest samo przedstawienie (w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa) informacji "wprowadzających w błąd" zamawiającego, które to informacje mogą mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego. Z powyższego wynika, że po stronie zamawiającego nie musi powstać mylne wyobrażenie o faktach, na skutek przedstawionych przez wykonawcę informacji, wystarczającym jest, iż takie wyobrażenie mogło powstać. Istotna jest sama treść informacji i to, jaki skutek mogły one wywołać w świadomości zamawiającego, niezależnie od okoliczności czy wprowadzenie w błąd rzeczywiście nastąpiło ( wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 2 listopada 2017 roku, sygn. KIO 2007/17).

Wskazania także wymaga, że z zestawienia art. 109 ust. 1 pkt 10 PZP („przedstawił informacje wprowadzające w błąd”) z art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy PZP („wprowadził zamawiającego w błąd”) wynika, że do zastosowania art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP wystarczy, aby przedstawione informacje cechowały się zdolnością do wprowadzenia w błąd. Zamawiający nie musi zostać skutecznie wprowadzony w błąd. Stan wiedzy, czy w ogóle zachowanie zamawiającego, nie mają tu żadnego znaczenia. W szczególności nie ma znaczenia to, czy zamawiający skutecznie został wprowadzony w błąd, na skutek czego podjął jakiekolwiek decyzje, czy wykonał jakiekolwiek czynności ( Prawo Zamówień Publicznych pod redakcją Huberta Nowaka, Mateusza Winiarza, Urząd Zamówień Publicznych, wyd. II, Warszawa 2023, s. 386).

Kolejno skarżący podnosili, że informacje przekazane przez wykonawców wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. nie miały (nie mogły mieć) istotnego wpływu na decyzję podejmowane przez zamawiającego, jak i sam przebieg postępowania - niezależnie bowiem od tych informacji decyzja o wyborze oferty przez zamawiającego byłaby niezmienna.

Szczególnego podkreślania w tym miejscu wymaga, iż interpretując art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP, należy zwrócić uwagę, że użyty w tym przepisie wyraz „istotny” odniesiono nie do decyzji zamawiającego, ale do tego, czy złożone informacje mogą mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, a nie na istotne decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Użyte w tym przepisie sformułowanie „mogące mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia” oznacza, że wystarczające jest, by zaistniała potencjalna możliwość takiego wpływu ( J. E. Nowicki [w:] P. Wiśniewski, J. E. Nowicki, Prawo zamówień publicznych. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2023, art. 109).

Podanie omawianych informacji w zakresie kryterium oceny ofert niewątpliwie mogło mieć istotny wpływ na decyzje zamawiającego dotyczące oceny ofert i przyznania stosownej punktacji poszczególnym ofertom. Sam fakt, że w wyniku podania błędnych informacji oferta skarżących nie zostałaby uznana za najkorzystniejszą nie może stanowić przesłanki do rezygnacji z zastosowania przewidzianej przez zamawiającego podstawy wykluczenia z postępowania przewidzianej w art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP. W ocenie Sądu Zamówień Publicznych każde kłamstwo świadczy o nierzetelności wykonawcy, a przyjęcie, że nie można wykluczyć wykonawcy, którego kłamstwo nie miało wpływu na to oferta którego wykonawcy została uznana za najkorzystniejszą, a jedynie na uznanie, że dany wykonawca uzyskał większą liczbę punktów w kryterium oceny ofert należy uznać za niedopuszczalne. Wykonawcy mogliby bowiem ekskulpować się, wskazując, że informacja wprowadzająca w błąd nie miała istotnego wpływu na decyzje zamawiającego, bo i tak oferta wykonawcy, który podał nieprawdziwe informacje ma takie same miejsce w rankingu ofert. W konsekwencji dano by wykonawcom przyzwolenie na składanie oświadczeń niezgodnych z rzeczywistością.

Kolejno podnieść w tym miejscu należy, że przedstawienie wprowadzających w błąd informacji musi być wynikiem lekkomyślności lub niedbalstwa. Lekkomyślność będzie polegać na tym, że wykonawca przedstawia informacje, przewidując możliwości wprowadzenia zamawiającego w błąd, ale bezpodstawnie sądzi, że skutku tego uniknie, świadomie łamiąc zasady ostrożności. Natomiast niedbalstwo zachodzi, jeżeli wykonawca nie ma w ogóle wyobrażenia co do możliwości wprowadzenia zamawiającego w błąd, choć przy dołożeniu należytej staranności powinien był skutek ten sobie wyobrazić. Regulacja nie przewiduje ograniczenia do rażącego niedbalstwa, zatem wystarczy zwykłe niedbalstwo. Konstrukcja art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP pozwala na przyjęcie, że zachowanie wykonawcy przy podaniu informacji zamawiającemu podlega ocenie w świetle art. 355 § 1 k.c., zgodnie z którym dłużnik obowiązany jest do staranności ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju (należyta staranność). Należyta staranność określana przy uwzględnieniu zawodowego charakteru prowadzonej działalności gospodarczej uzasadnia zwiększone oczekiwanie co do umiejętności, wiedzy, skrupulatności i rzetelności, zapobiegliwości i zdolności przewidywania. Obejmuje także znajomość obowiązującego prawa oraz następstw z niego wynikających w zakresie prowadzonej działalności. Stwierdzenie niedbalstwa danego podmiotu jest uzasadnione tylko wtedy, gdy podmiot ten zachował się w określonym miejscu i czasie w sposób odbiegający od właściwego dla niego miernika należytej staranności. Dodatkowo w stosunku do profesjonalistów miernik ten ulega podwyższeniu, gdyż art. 355 § 2 k.c. precyzuje, że należytą staranność dłużnika w zakresie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej określa się przy uwzględnieniu zawodowego charakteru tej działalności. Za takiego profesjonalistę należy uznać, co do zasady, wykonawcę ubiegającego się o udzielenie zamówienia publicznego. Należyta staranność profesjonalisty nakłada na wykonawcę, który składa ofertę, dokumenty i oświadczenia we własnym imieniu, aby upewnił się, czy deklarowany w nich stan rzeczy odpowiada rzeczywistości. W tym wypadku wykonawca powinien dokonać szczególnej weryfikacji prezentowanych przez siebie danych, mając prawną świadomość, jako profesjonalista, konsekwencji ich nierzetelnej prezentacji ( wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 3 grudnia 2018 roku, sygn. akt KIO 2372/18, wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 29 października 2021 roku, sygn. akt XXIII Zs 109/21).

W ocenie Sądu Okręgowego skarżącym należy przypisać niedbalstwo albowiem nie zweryfikowali wszystkich informacji dotyczących oferowanego przedmiotu zamówienia przed uzupełnieniem oferty, co skutkowało podaniem błędnej informacji, która mogła mieć wpływ na decyzje zamawiającego. Jako profesjonaliści powinni dołożyć należytej staranności dla zweryfikowania podawanych informacji mogących mieć wpływ na ocenę oferty w ramach kryteriów oceny ofert. Dodatkowo szczególnego podkreślenia wymaga, iż inni wykonawcy w przedmiotowym postępowaniu oferowali to samo urządzenie i żaden z nich nie wprowadził zamawiającego w błąd przedstawiając przedmiotowy parametr stanowiący kryterium oceny ofert.

Za prawidłowe należy więc uznać stanowisko zamawiającego, że skarżący wykonawcy wyjaśniając, iż „rozbieżność" wynika ze zmian producenta w tym zakresie, pokazali, że niestarannie zweryfikowali zapisy producenta. Poprzez swoje niedbalstwo w powyższym zakresie przedstawili zamawiającemu informacje wprowadzające w błąd. Co przy parametrze urządzenia, które było „punktowane" w ramach kryterium oceny ofert mogło mieć wpływ na decyzje podejmowane w przedmiotowym postępowaniu.

Reasumując należało uznać, że skarżący podjęli próbę wywarcia niewłaściwego wpływu na proces decyzyjny w ramach procedury udzielenia zamówienia przekazując w wyniku niedbalstwa nieprawdziwe informacje wprowadzające w błąd, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia.

W rezultacie zawarty w odwołaniu zarzut naruszenia przez zamawiającego art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP był całkowicie bezzasadny.

Skarżący przedstawili w ofercie zarzut naruszenia art. 223 ust 2 pkt 3 ustawy PZP poprzez zaniechanie poprawienia innej omyłki w treści oferty wykonawców wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującej istotnych zmian w treści oferty.

W pierwszej kolejności wskazania wymaga, iż niedopuszczalnym jest zastąpienie informacji nieprawdziwych, informacjami prawdziwymi. Jednakże nawet gdyby uznać, że podane informacje nie stanowiły przesłanki do wykluczenia wykonawcy z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP to i tak wskazany parametr nie podlegałby poprawieniu w trybie art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy PZP.

W ocenie Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie najistotniejszą kwestią mającą wpływ na rozstrzygnięcie była okoliczność, że pomyłka dotyczyła informacji stanowiącej kryterium oceny ofert. W tej sytuacji wyjaśnienie przedmiotowych środków dowodowych na podstawie art. 107 ust. 4 ustawy PZP nie jest możliwe.

Wskazania w tym miejscu bowiem wymaga, że przepis art. 107 ust. 4 ustawy PZP dotyczący możliwości żądania od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści przedmiotowych środków dowodowych odnosi się tylko do przedmiotowych środków dowodowych służących potwierdzeniu zgodności oferowanych dostaw, usług lub robót budowlanych z wymaganiami, cechami lub kryteriami określonymi w opisie przedmiotu zamówienia (składanych w celu potwierdzenia, że ofertowane dostawy, usługi lub roboty budowlane spełniają wymagania określone przez zamawiającego). W takim przypadku przedmiotowe środki dowodowe nie stanowią treści oferty.

Jeżeli zaś zamawiający żąda złożenia wraz z ofertą przedmiotowych środków dowodowych służących potwierdzeniu zgodności oferowanych dostaw, usług lub robót budowlanych z wymaganiami, cechami lub kryteriami określonymi w opisie kryteriów oceny ofert (w celu dokonania oceny ofert), podstawą żądania od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści przedmiotowych środków dowodowych będzie art. 223 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy PZP. W takim przypadku przedmiotowy środek dowodowy stanowi treść oferty. Podkreślić należy, że z przywołanego przepisu nie wynika wyłączenie możliwości uzyskania wyjaśnień w odniesieniu do informacji dotyczących kryteriów oceny ofert. ( J. E. Nowicki [w:] P. Wiśniewski, J. E. Nowicki, Prawo zamówień publicznych. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2023, art. 107; a także A. Matusiak [w:] M. Jaworska (red.), Prawo zamówień publicznych. Komentarz, wyd. 6, 2025, art. 107 oraz P. Granecki, I. Granecka, Prawo zamówień publicznych. Komentarz, wyd. 2, 2024, art. 107.).

Uprawnienie zamawiającego do żądania od wykonawcy wyjaśnień nie może jednak prowadzić do żadnych negocjacji z wykonawcą, którego treść oferty podlega wyjaśnieniu. Wyjaśnienia treści złożonej oferty nie mogą prowadzić do zmiany treści oferty, a ograniczać się muszą jedynie do wskazania sposobu rozumienia treści, jakie zawiera złożona oferta.

Na gruncie przedmiotowej sprawy niewątpliwie wyjaśnienia otrzymane od skarżących należało zakwalifikować jako otrzymanie informacji, których uwzględnienie prowadziłoby do naruszenia zakazu negocjacji z wykonawcą, a zmiana wskazanego parametru prowadziłaby do istotnej zmiany treści oferty. Skoro bowiem za tę konkretną funkcję w kryteriach były przyznawane punkty to uznać należy, że zamawiający uznawał je za istotną treść oferty, a w takiej sytuacji nie było dopuszczalne poprawienie w tym zakresie informacji jako innej omyłki w ofercie skarżących polegające na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującej istotnych zmian w treści oferty.

Wskazać bowiem należy, że art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy PZP nakazuje zamawiającemu poprawienie w ofercie innych omyłek, niebędących oczywistymi omyłkami pisarskimi lub niebędących oczywistymi omyłkami rachunkowymi, lecz polegających na niezgodności treści oferty z dokumentami zamówienia i niepowodujących istotnych zmian w treści oferty. Muszą zostać spełnione zatem następujące przesłanki: omyłka nie może być wynikiem świadomego, zamierzonego działania wykonawcy, wystąpienie omyłki powoduje niezgodność oferty z dokumentami zamówienia, a poprawienie takiej omyłki nie spowoduje istotnych zmian w treści oferty. Dostrzeżenia wymaga także, że konieczność poprawienia omyłek na podstawie art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy PZP nie uchyla wynikającego z art. 223 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy PZP zakazu negocjacji między zamawiającym a wykonawcą dotyczących treści złożonej oferty. Z tych powodów w orzecznictwie KIO, wskazuje się, że poprawienie omyłki na podstawie art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy PZP powinno być dokonywane w sytuacji, gdy nie skutkuje to koniecznością prowadzenia takich negocjacji. Zamawiający musi wiedzieć, w jaki sposób ma dokonać poprawienia takiej omyłki, a wiedza ta powinna mieć oparcie w treści oferty. Zamawiający ma obowiązek poprawić omyłkę w szczególności wtedy, gdy sposób, w jaki ma być dokonana poprawa, wynika z innych elementów treści oferty. Stwierdzone niezgodności powinny mieć taki charakter, aby ich poprawy zamawiający mógł dokonać samodzielnie, bez udziału wykonawcy w tej czynności ( J. Jarnicka [w:] M. Jaworska (red.), Prawo zamówień publicznych. Komentarz, wyd. 6, 2025, art. 223).

Istotne jest, aby poprawki innych omyłek nie spowodowały istotnych zmian w treści oferty. Decyzja w przedmiocie możliwości zastosowania art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy PZP powinna być podejmowana każdorazowo z uwzględnieniem całokształtu indywidualnych okoliczności sprawy, zarówno z uwzględnieniem następstw i konsekwencji zmian dla treści oferty, jak i z uwzględnieniem samego rodzaju i charakteru poprawianych niezgodności oraz sposobu ich przeprowadzenia. Poprawienie oferty nie może de facto stanowić wytworzenia zupełnie odmiennego, nowego oświadczenia woli wykonawcy, np. w przedmiocie oferowanego świadczenia, czy dowolnego wypełnienia go dodatkową treścią, co do której zamawiający nie posiada żadnych danych i informacji ( M. Sieradzka [w:] M. Sieradzka (red.), Prawo zamówień publicznych. Komentarz, wyd. 1, 2022, art. 223, Nb 13).

Podsumowując, błąd popełniony przez skarżących wykonawców w ofercie nie mógł być uznany za inną omyłkę w rozumieniu art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy PZP, gdyż treść złożonych wyjaśnień stanowiła jedynie potwierdzenie wprowadzenia w błąd, uzasadniając tym samym wykluczenie wykonawców z postępowania, a próba wykorzystania informacji podanych w ramach wyjaśnień wykonawcy przez zamawiającego do korekty błędnego parametru stanowiącego kryterium oceny ofert byłaby równoznaczna z niedozwolonym prowadzeniem negocjacji.

W obliczu powyższego nie sposób uznać, aby zmawiający dopuścił się naruszenia art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy PZP poprzez niedokonanie poprawy oferty skarżącego.

Skarżący zaprezentował w odwołaniu także zarzut naruszenia art. 16 pkt 1-3 ustawy PZP poprzez prowadzenie postępowania w sposób niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców, proporcjonalności i przejrzystości.

Trybunał Sprawiedliwości w sprawie (...) SA (wyrok TS z 3 marca 2005 roku w sprawach połączonych: C-21/03 i C-34/03 (...) SA przeciwko państwu (...)) wskazał, że państwo członkowskie może wprowadzić do krajowego ustawodawstwa podstawę wykluczenia, która ma na celu zagwarantowanie przestrzegania zasady równego traktowania, jeśli tylko regulacja prawna nie ma charakteru automatycznego i spełnia warunek niezbędności – nie wykracza poza to, co jest konieczne dla osiągnięcia celu równego traktowania wykonawców. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, która jest ogólną zasadą prawa unijnego, regulacje krajowe dotyczące dodatkowych podstaw wykluczenia nie mogą wykraczać poza to, co jest niezbędne dla zapewnienia równego traktowania.

Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy wskazania wymaga, iż przewidzianą przez zamawiającego fakultatywną podstawę wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP należało uznać za proporcjonalną z punktu widzenia przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego jako stojącą na straży równego traktowania wykonawców, którzy konkurują w sposób uczciwy i z należytą starannością wykonują czynności w ramach postępowania, w tym przekazują jedynie rzetelne i prawdziwe informacje. Należy uznać, że brak wykluczenia wykonawców wskazujących nieprawdziwe informacje stanowiłby przejaw naruszenia zasady proporcjonalności (braku respektowania podstaw wykluczenia adekwatnych w ramach danego postępowania – postanowienia dokumentacji w tym zakresie nie zostały zaskarżone) oraz złamanie zasady równego traktowania wykonawców (każdy wykonawca, którego zachowanie spełnia przesłanki podstaw wykluczenia obowiązujących w ramach danego postępowania powinien podlegać wykluczeniu).

Ponadto fakultatywne podstawy wykluczenia zostały w sposób przejrzysty przewidziane w dokumentacji postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.

Zatem czynność zamawiającego polegająca na odrzuceniu oferty skarżących została dokonana w zgodzie z art. 16 pkt 1-3 ustawy PZP.

W świetle przytoczonych ustaleń i wniosków, Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do uznania zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu, co na podstawie art. 588 ust. 1 ustawy PZP musiało skutkować oddaleniem skargi jako bezzasadnej.

Wygrywającym postępowanie skargowe jest przeciwnik skargi – zamawiający Wojewódzki Szpital (...) w B., który jednak nie wnosił o zasądzenie na jego rzecz kosztów tego postępowania, mimo, iż był reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika – radcę prawnego. Przeciwnik skargi nie złożył bowiem pisemnej odpowiedzi na skargę zawierającej wniosek o zasądzenie kosztów, a także na rozprawie zamawiający nie wniósł o przyznanie takich kosztów (protokół rozprawy z dnia 22 września 2025 roku), dlatego Sąd Okręgowy nie miał podstaw, ażeby takie koszty na jego rzecz zasądzać (art. 109 § 1 k.p.c. w zw. z art. 579 ust. 2 ustawy PZP). Wniosek o przyznanie kosztów od strony przeciwnej może zostać zgłoszony jedynie do chwili zakończenia postępowania. W razie natomiast niezgłoszenia takiego wniosku roszczenie o zwrot kosztów wygasa (art. 109 § 1 k.p.c.).

Mając powyższe na względzie Sąd Zamówień Publicznych orzekł jak w sentencji wyroku.

SSO Magdalena Nałęcz SSO Monika Skalska SSO Andrzej Sobieszczański