Serwis Internetowy Portal Orzeczeń używa plików cookies. Jeżeli nie wyrażają Państwo zgody, by pliki cookies były zapisywane na dysku należy zmienić ustawienia przeglądarki internetowej. Korzystając dalej z serwisu wyrażają Państwo zgodę na używanie cookies , zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

XXVII Ca 702/17 - wyrok z uzasadnieniem Sąd Okręgowy w Warszawie z 2017-06-08

Sygn. akt XXVII Ca 702/17

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 8 czerwca 2017 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie XXVII Wydział Cywilny-Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący:

SSO Agnieszka Fronczak (spr.)

Protokolant:

st. sekr. sąd. Małgorzata Andrychowicz

po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017r. w Warszawie

na rozprawie

sprawy z powództwa A. W.

przeciwko (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W.

o zapłatę

na skutek apelacji powódki

od wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie

z dnia 11 października 2016 r., sygn. akt II C 1134/16

1.  oddala apelację;

2.  zasądza od A. W. na rzecz (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 135 (sto trzydzieści pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej.

SSO Agnieszka Fronczak

Sygn. akt XXVII Ca 702/17

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 27 listopada 2014 r. A. W. wniosła o zasądzenie od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwoty 1.030,78 złotych wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 15 czerwca 2014 r. do dnia zapłaty, tytułem odszkodowania za opóźniony lot.

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 29 grudnia 2014 r. Referendarz w Sądzie Rejonowym dla m.st. Warszawy w Warszawie w sprawie o sygn. akt II Nc 8250/14 orzekł zgodnie z żądaniem wyrażonym w pozwie.

W sprzeciwie od nakazu zapłaty z dnia 26 lutego 2015 r. pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości, a także o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Wyrokiem wydanym w dniu 11 września 2015 r. Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie Wydział II Cywilny oddalił powództwo A. W. z uwagi na treść art. 358 k.p.c., uznając, iż wypłata odszkodowania winna nastąpić w walucie obcej, zaś powódka nie miała prawa wyboru waluty za stronę zobowiązaną.

Wyrokiem wydanym w dniu 9 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w Warszawie Wydział XXVII Cywilny-Odwoławczy na skutek apelacji powódki uchylił wyrok z dnia 11 września 2015 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, pozostawiając Sądowi Rejonowemu orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego.

Wyrokiem z dnia 11 października 2016 r. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie powództwo oddalił i obciążył w całości A. W. kosztami procesu, pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu.

Apelację od powyższego wyroku wniosła powódka, zaskarżając to orzeczenie w punkcie drugim i zarzucając mu:

I.  Naruszenie przepisu prawa procesowego polegającego na:

a)  nie zastosowaniu art. 328 § 2 k.p.c. poprzez nie wskazanie przez Sąd w treści uzasadnienia podstaw faktycznych rozstrzygnięcia oraz wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa, w zakresie, w jakim Sąd I instancji nie odniósł się merytorycznie do treści podnoszonych przez powoda zarzutów, wskazując na podstawę oddalenia powództwa decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 26 listopada 2014 r., podczas gdy w toku postępowania strona powodowa przytoczyła decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego I instancji z dnia 10 kwietnia 2015 roku oraz decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego II instancji utrzymującym w mocy decyzję z dnia 10 kwietnia 2015 r.,

b)  nie zastosowaniu art. 102 k.p.c. z uwagi na fakt, iż pozwana na etapie postępowania reklamacyjnego nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie do zapłaty czym dała powód do wytoczenia powództwa, co stanowiło jedyny środek do wyegzekwowania praw powoda, a także z uwagi na fakt rozbieżności w stanowisku prezesa (...).

Mając na uwadze powyższe apelująca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki A. W. kwoty 1.030,78 złotych wraz z odsetkami od dnia 15 czerwca 2014 r. do dnia zapłaty, zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, za obie instancje, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania wraz z rozstrzygnięciem o kosztach postępowania odwoławczego, w tym kosztach zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Pozwana wniosła o oddalenie apelacji pozwanej, zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych oraz rozpoznanie apelacji na rozprawie na podstawie art. 505 10 § 2 k.p.c.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.

W ocenie Sądu Okręgowego Sąd I instancji nie dopuścił się żadnego z zarzucanych mu uchybień, a kwestionowany wyrok – oparty na właściwej analizie materiału dowodowego zebranego w sprawie, poddanej następnie trafnej ocenie prawnej – nie może być skutecznie wzruszony na skutek złożonej apelacji.

Wskazać należy, że zarzuty i argumentacja apelacji sprowadza się wyłącznie do kwestionowania poprawności sporządzonego przez Sąd Rejonowy uzasadnienia wydanego wyroku oraz rozstrzygnięcia o kosztach procesu poprzez niezastosowanie w niniejszej sprawie normy art. 102 k.p.c.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 328 § 2 k.p.c. wskazać należy, że może okazać się on zasadny wówczas gdy z powodu braku w uzasadnieniu elementów wymienionych w tym przepisie zaskarżone orzeczenie nie poddaje się kontroli instancyjnej.

Przepis powyższy stanowi, że uzasadnienie wyroku powinno zawierać wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, a mianowicie: ustalenie faktów, które sąd uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, oraz wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.

W ocenie Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy w sposób wyczerpujący wyjaśnił z jakich przyczyn przyjął, że wystąpiła okoliczność nadzwyczajna wyłączjąca odpowiedzialność pozwanego przewoźnika, stosownie do art. 5 ust. 3 Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów. Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do przyjęcia, że ustalenia te są wadliwe, a przede wszystkim, że sporządzone uzasadnienie uniemożliwia dokonanie kontroli instancyjnej zapadłego orzeczenia.

Wbrew twierdzeniom powódki nie można przyjąć, że podstawą oddalenia powództwa w niniejszej sprawie było oparcie się na Decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 26 listopada 2014 r. Podkreślić należy, że powoływane w sprawie decyzje Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego nie stanowiły dowodów w sprawie, a jedynie były przedstawiane dla poparcia stanowisk stron.

Sąd Rejonowy odwołując się do przepisów Rozporządzenia nr 261/2004 dokonał własnych ustaleń w zakresie podnoszonego przez pozwanego zarzutu zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności w niniejszej sprawie i jedynie dodatkowo wskazał, że uszkodzenie trapu awaryjnego w drzwiach samolotu zostało uznane za taką okoliczność także w Decyzji Prezesa (...) z dnia 26 listopada 2014 r. Zatem powołanie się na ten akt stanowiło jedynie dodatkowy argument dla uzasadnienia wyrażonego przez Sąd Rejonowy w niniejszej sprawie stanowiska, bowiem podkreślić należy, że treść takiej decyzji nie ma charakteru wiążącego dla sądu.

Sąd Okręgowy nie podzielił także zarzutu naruszenia art. 102 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie.

Podkreślić należy, że zastosowanie art. 102 k.p.c. jest suwerennym uprawnieniem jurysdykcyjnym sądu i do jego oceny należy przesądzenie, czy wystąpił szczególny wypadek, który uzasadnia odstąpienie, od generalnej zasady obciążania kosztami procesu strony przegrywającej spór (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2006 r. III CK 221/05).

Mając na uwadze, że powyższy przepis nie konkretyzuje pojęcia wypadków szczególnie uzasadnionych, ich kwalifikację pozostawiono sądowi, przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności danej sprawy.

W złożonej apelacji powódka powoływała się na okoliczność braku udzielenia przez pozwanego odpowiedzi na wezwanie do zapłaty i rozbieżności w stanowisku Prezesa (...), które miałyby przemawiać za zastosowaniem w stosunku do niej dobrodziejstwa przewidzianego w omawianym przepisie.

Sąd Okręgowy nie znalazł jednak podstaw do przyjęcia, że rozstrzygnięcie o kosztach procesu zgodnie z zasadą odpowiedzialności za jego wynik i obciążenie nimi powódki pozostaje w sprzeczności z powszechnym odczuciem sprawiedliwości oraz zasadami współżycia społecznego.

Podzielając stanowisko Sądu Rejonowego oraz stwierdzając bezzasadność podniesionych zarzutów, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił omawianą apelację.

O kosztach procesu w instancji odwoławczej orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 2 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804).

SSO Agnieszka Fronczak

Dodano:  ,  Opublikował(a):  Iwona Lubańska
Podmiot udostępniający informację: Sąd Okręgowy w Warszawie
Osoba, która wytworzyła informację:  Agnieszka Fronczak
Data wytworzenia informacji: